Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 8 [കബനീനാഥ്]

നടുങ്ങി…

അനാമിക…..!

തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ ഓരോന്നായി തകർന്നു തുടങ്ങുന്നത് അയാളറിഞ്ഞു …

പാടില്ല………!

അയാളുടെ മനസ്സ് മുരണ്ടു..

സിഗ്നൽ കടന്ന് യു ടേൺ എടുത്ത് രാജീവ് കാർ തിരിച്ചു..

വിടില്ല രണ്ടിനേയും… ….!

അയാളുടെ മനസ്സിൽ പക തിളച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ..

മുറ്റത്ത് കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് കാഞ്ചന വാതിൽ തുറന്നു…

വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തോടെ അയാൾ ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് കയറി…

" അനാമിക എവിടെ… ….? "

" അവൾ കോളേജിൽ………. "

പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുൻപ്, കാഞ്ചനയുടെ കവിളിൽ അടിവീണു…

കാഞ്ചന ഞെട്ടലോടെ അയാളെ നോക്കി…

"എന്നെ വിഡ്ഡിയാക്കാൻ നിൽക്കരുത്.."

കോപാകുലനായി അയാൾ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു..

" നീ കാര്യം പറ……....."

അടി കൊണ്ട കവിൾ തിരുമ്മി കാഞ്ചനയും ദേഷ്യപ്പെട്ടു……

അല്പം ശാന്തനായി താൻ കണ്ട കാര്യം രാജീവ് അവളോട് പറഞ്ഞു.

ജിത്തുവാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നുവെങ്കിലും കാഞ്ചന ഇങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്……

" നീ കണ്ടത് വേറെ വല്ലവരെയും ആയിരിക്കും…… "

" തിമിരം ബാധിച്ചവനല്ല ഞാൻ… അവളെ എവിടെ കണ്ടാലും എനിക്കറിയാം… "

രാജീവ് ആ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് കാഞ്ചനയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു..

"ആണെങ്കിൽ തന്നെ അതിലിത്ര ദേഷ്യപ്പെടാനും തല്ലാനും എന്തിരിക്കുന്നു. ? നമ്മളു പഠിച്ച കാലമാണോ ഇപ്പോൾ….....?"

കാഞ്ചന വിഷയം ലഘൂകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"  നീയുംകൂടി അറിഞ്ഞോണ്ടാണ് ഇതെന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു…… ഇപ്പോൾ തീർച്ചയായി… "

" നീ വെറുതെ………. "

" വെറുതെയല്ല……. രാജീവിന്റെ പണം കൊണ്ട് കൊഴുത്തത് രാജീവിന്റെ സ്വന്തമാ…".

അയാൾ കണ്ണട ഒന്നുകൂടി മുഖത്തുറപ്പിച്ചു.

കാഞ്ചന ഒരു നിമിഷം മിണ്ടിയില്ല…

"