Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 9 [കബനീനാഥ്]

എന്ന് നീ മറക്കരുത്…… "

ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ അവനു നേരെ നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു……

സനോജ് നിശബ്ദം തലയാട്ടി……

******   ********  *******   *******

മുകൾ നിലയിൽ രണ്ട് സിറ്റൗട്ടുകളായിരുന്നു..

ഒന്ന് മുൻവശത്തേക്കും മറ്റൊന്ന് റൂമിനു പുറത്ത്, വീടിന്റെ ഇടതു വശത്തും..

അവിടെയായിരുന്നു അജയ് യുടെ റൂം…

ഇടതു വശത്തുള്ള സിറ്റൗട്ടിലെ , കൊട്ട ഊഞ്ഞാലിലായിരുന്നു അജയ്…

അപ്പുറത്തെ വീടിന്റെ പിൻവശവും അല്പം ദൂരെയായി കാണുന്ന കെട്ടിടങ്ങളും നോക്കി , ഊണു കഴിച്ച ശേഷം വന്നിരുന്നതാണവൻ…

ഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷം മനസ്സാകെ മാറിയതു പോലെ അവനു തോന്നി…

ഒരുത്സാഹക്കുറവ്…

ഒന്നിനും ഒരുൻമേഷമില്ലാത്തതു പോലെ..

ഒരാഴ്ചയായി , ഫോണിനോട് ബന്ധമില്ലാത്തതിനാൽ അതുപയോഗിക്കാനും തോന്നുന്നില്ല…

വനവും വട്ടവടയും പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു , എന്നവനോർത്തു.

ജീവിക്കുവാനുള്ള പ്രത്യാശയും ത്വരയും ഓരോ നിമിഷവും അവിടുത്തെ ദിവസങ്ങൾ തന്നിരുന്നു..

ശത്രുവിന്റെ മനോഗതി മനസ്സിലാക്കി.

അവനോട് നേരിട്ട് യുദ്ധപ്രഖ്യാപനവും നടത്തി …

ഇനി അതിന്റെ ആന്തലാണ് ഉള്ളു നിറയെ…

അമ്മ ആ അവസ്ഥയിലാണ്……

കുറച്ചു മുൻപ് കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അമ്മ പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചതോ, ഇഷ്ടപ്പെട്ടതോ അല്ലായെന്ന് അവനുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു…

നാട്യമാണത്……….

ഞാൻ നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു എന്ന് അഭിനയിച്ചു വരുത്തിത്തീർക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ…

ഒരു പ്രതീക്ഷ താനാണ് ….

ഒരേ ഒരു പ്രതീക്ഷ… !

അതില്ലാതാകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം സമ്മതിച്ചു തന്ന ചുംബനങ്ങളും , വിധേയത്വവുമായിരുന്നു , എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം അവന് വല്ലാത്ത ആത്മനിന്ദയും മനോലജ്‌ജയും തോന്നി……

അല്ലെങ്കിലും എല്ലാവിധത്തിലും തകർന്നിരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ പിന്നാലെ കാമപൂരണം നടത്താൻ ചെന്ന തന്റെ മനോനിലയെക്കുറിച്ച് അവന് തന്നെ നാണക്കേട് തോന്നിത്തുടങ്ങി…

കാമപൂരണമോ… ?

അതങ്ങനെ സംഭവിക്കേണ്ടതാണോ ..?

ഒരിക്കലും സംഭവ്യമല്ലാത്ത കാര്യമാണ്……ഒരിക്കലും ആരാലും അംഗീകരിക്കപ്പെടാൻ ഒരു സാദ്ധ്യതയുമില്ലാത്തത്…

ഒരു യാത്രയിൽ , ഒരു സ്ത്രിയും പുരുഷനും മാത്രമുള്ള ഒരു യാത്രയിൽ സംഭവിച്ചു പോയ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമായി അതിനെ കണ്ടാൽ മതി എന്നൊരു ചിന്തയിൽ ഒടുവിൽ അവൻ എത്തിച്ചേർന്നു …

തനിക്കൊരല്പം തിടുക്കവും സംഭവിച്ചതായി അവനും തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു …

തിരികെ ബാംഗ്ലൂരിന് പോയാലോ എന്നൊരു ചിന്ത അവനുണ്ടായി……

പക്ഷേ അഭിരാമിയുടെ മുഖം ഓർത്തപ്പോൾ അത്