Chapter Title : അരുന്ധതി [Master]

ഞാന്‍ ഞെട്ടലോടെ മനസിലാക്കി. പച്ചക്കരിമ്പ് പോലെയുള്ള, കണ്ടാല്‍ ശരീരം അടിമുടി തുടിച്ചുപോകുന്ന ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന വശ്യതയുള്ള പെണ്ണ്.

“എന്താ മോന്റെ പേര്?” എന്റെ ആക്രാന്തം പ്രയാസപ്പെട്ടു മറച്ചുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ അര്‍ജുനന്‍....” അവന്‍ നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“മോളുടെ പേരോ?” എന്നെത്തന്നെ സാകൂതം നോക്കി നിന്നിരുന്ന അവളോട്‌ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“അരുന്ധതി..” അവള്‍ മൊഴിഞ്ഞു. മനോഹരമായിരുന്നു അവളുടെ സ്വരം.

“വീട്ടില്‍ ഞങ്ങള്‍ അനു എന്ന് വിളിക്കും സാറെ..മോന്റെ ചെല്ലപ്പേര് അപ്പൂന്നാ” രണ്ടു ഗ്ലാസുകളില്‍ ചായയുമായി പുറത്തേക്ക് വന്ന ഇന്ദിരയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അരുന്ധതി മെല്ലെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അറിയാതെ പാവാടയുടെ ഉള്ളില്‍ തമ്മില്‍ തെന്നുന്ന അവളുടെ ചന്തികളില്‍ പതിഞ്ഞിരുന്നു.

അവിടുത്തെ താമസത്തിന്റെ ആദ്യരാത്രി തന്നെ ഞാന്‍ അരുന്ധതിയെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്ത് രണ്ടോ മൂന്നോ വാണങ്ങള്‍ വിട്ടിരുന്നു. പെണ്ണ് ഞാന്‍ ചെന്ന ശേഷം പയ്യന്റെ കൂടെ പുറത്തുള്ള കളി ഞാന്‍ ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് മാത്രമാക്കി. പ്രായം പതിനെട്ടോ പത്തൊമ്പതോ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോഴും കുട്ടിക്കളി വിട്ടുമാറാത്ത പെണ്ണായിരുന്നു അവള്‍. കണ്ടാല്‍ ഗൌരവം തോന്നിക്കുമെങ്കിലും അവള്‍ ബുദ്ധിയോ ബോധമോ അധികം ഇല്ലാത്ത തനി നാട്ടിന്‍പുറത്തുകാരി പെണ്ണാണ്‌ എന്ന് മെല്ലെ ഞാന്‍ മനസിലാക്കി. ഒപ്പം അവരുടെ വീട്ടിലെ ചില പതിവുകളും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രാജന്‍ എന്നും വൈകിട്ട് നന്നായി മദ്യപിക്കും. മദ്യപിച്ചാല്‍ പുള്ളി പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല; പക്ഷെ ആഹാരം കഴിക്കില്ല. അതിന്റെ പേരില്‍ എന്നും ഇന്ദിര അയാളെ ശകാരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുമായിരുന്നു. എന്നോടും അവര്‍ രാജനെ ഉപദേശിക്കാന്‍ പലതവണ പറഞ്ഞു. എത്ര പറഞ്ഞാലും അയാള്‍ പഴയതുപോലെ തന്നെ തുടരും എന്നറിയാമായിരുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ അതെപ്പറ്റി ഒരിക്കലോ മറ്റോ മാത്രമേ അയാളോട് പറഞ്ഞുള്ളൂ.

രാജനെക്കാള്‍ ഇന്ദിരയെ ആയിരുന്നു എനിക്ക് പേടി കൂടുതല്‍. അവള്‍ കര്‍ക്കശമായി മകളെ നിയന്ത്രിച്ച്‌ നിര്‍ത്തിയിരുന്നതിനാല്‍ പെണ്ണും എന്നോട് അധികം സഹകരിച്ചിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും വഴി തുറന്ന് കിട്ടാനായി ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ സമയത്താണ് ഇന്ദിരയുടെ ചേച്ചി സുഖമില്ലാതെ ആശുപത്രിയില്‍ ആയി എന്ന വാര്‍ത്ത രാവിലെ ഒരു സന്ദേശ വാഹകന്‍ മുഖേന എത്തുന്നത്. അന്ന് ഫോണും മറ്റു സൌകര്യങ്ങളും ഇല്ലായിരുന്നതിനാല്‍