Chapter Title : അരുണിമ 3 [Tom27]

കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ ഉയർന്ന വികാരം അവൾക്ക് തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൻ ഉമ്മ വെച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളും അതിന്റെ കൂടെ പോയതും,

അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ അത് പിൻവലിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതിരുന്നതും എല്ലാം അവനോടുള്ള അടുപ്പം കൊണ്ടായിരുന്നു.

ആ നിമിഷം വാക്കുകൾക്കു പകരം അവരുടെ വികാരങ്ങളായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്.

ഒരു നിമിഷത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത അടുപ്പത്തിൽ അവർ പരസ്പരം ചേർന്നുനിന്നു.

നാളുകളായി ഉള്ളിൽ കെട്ടി കിടക്കുന്ന കാമവും കഴപ്പും എല്ലാം അതോടെ തീരും എന്ന് കരുതിയ നിമിഷത്തിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ…

സലീമിന്റെ വരവിന് ശേഷം ആ ഓർമ്മയ്ക്ക് മറ്റൊരു അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ടോണിയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം…

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

“എന്താണ് നീ എന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്, ടോണി…?”

അവൾ പതുക്കെ സ്വയം ചോദിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ മൃദുവായൊരു മുട്ട് കേട്ടത്.

അരുണിമ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

“ആരാ?”

“ഞാനാണ്.”

ടോണി.

അവൾ വാതിൽ തുറന്നു.

ടോണി പുറത്തുനിന്നു.

അവന്റെ മുഖത്തും ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു.

“നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?”

അവൻ ചോദിച്ചു.

അരുണിമ തലകുലുക്കി.

“ഇല്ല.”

അവൾ കുറച്ചു നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.

“നാളെ ഞാൻ പോകും.”

ടോണി പതുക്കെ തലകുനിച്ചു.

“എനിക്കറിയാം.”

“നീ വരുമോ?”

അവൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

പിന്നെ പറഞ്ഞു

“നീ വിളിച്ചാൽ ഞാൻ വരും.”

അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് നിന്നെ വേണം, ടോണി.”

അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു പടി വന്നു.

പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൻ അവളെ സ്പർശിച്ചില്ല.

“നാളെ നീ എന്ത് കേട്ടാലും… ആദ്യം മുഴുവൻ സത്യം കേൾക്കണം.”

“നിനക്ക്