Chapter Title : അരുണിമ 4 [Tom27]

എന്റെ പേരിൽ നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കരുത്.”

അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

“നിഖിൽ…”

ആ വിളിയിൽ അവൻ നിശ്ചലനായി. അവന്റെ വിരലുകൾ വാതിലിന്റെ അരികിൽ മുറുകിപ്പിടിച്ചു. തിരിഞ്ഞുനോക്കരുതെന്ന് അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാൽ, അവളുടെ കണ്ണുനീർ കണ്ടാൽ, താൻ എടുത്ത തീരുമാനത്തിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ടുപോകുമെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു.

എങ്കിലും അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

അവളുടെ മുഖം കണ്ണുനീരിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയ നിമിഷം തന്നെ, അവൻ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന അസൂയ വീണ്ടും നെഞ്ചിൽ കുത്തിയുണർന്നു. അവൾ കരയുന്നത് തനിക്കുവേണ്ടിയാണോ, ടോണിയെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയത്താലാണോ എന്നറിയില്ലായിരുന്നു.

ആ സംശയം അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകളയണമെന്ന പഴയ സ്വഭാവം അവന്റെ കൈയെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അവൻ കൈ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തി.

“നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് നീ എന്നോട് പറഞ്ഞു. അത് നിനക്ക് സന്തോഷം തരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നീ ചെയ്യുക.

ഒരു നിമിഷം അവൻ ടോണിയെയും നോക്കി.

“നിനക്കും.”

അത്രയും പറഞ്ഞ് നിഖിൽ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

വാതിൽ അടഞ്ഞപ്പോൾ അരുണിമ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ മുന്നിൽ അടഞ്ഞുകിടന്നത് ഒരു മുറിയുടെ വാതിൽ മാത്രമല്ലായിരുന്നു; അവരുടെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും അതിനൊപ്പം അടഞ്ഞുപോയതുപോലെ തോന്നി.

അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചോദ്യം മാത്രം

നിഖിൽ തന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കുകയാണോ… അതോ ഞാൻ ആയിട്ര വിട്ട് പോകുന്നതാണോ ?

പുറത്ത്, ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ നിഖിലിന്റെ ചുവടുകൾക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. അവൻ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു. വീട്ടിലേക്കോ, അതോ അവരിൽ നിന്ന് അകലെയേക്കോ അവന്റെ മനസ്സിനും അതിന് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയർന്നു.