Chapter Title : അരുണിമ 4 [Tom27]

“അവളെ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയത് ശരിക്കും എന്തായിരുന്നു?”

അത് അസൂയയോ? പരാജയമോ? അവളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ വേദനയോ? അതോ, അവളെ അങ്ങനെ മറ്റൊരാളുടെ കാണുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സന്തോഷമോ.?

അവൻ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ ഒരിക്കൽ പിന്നിലേക്ക് നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അടഞ്ഞ വാതിൽ മാത്രമേ കാണാനായുള്ളൂ. എന്നിട്ടും അവന്റെ മനസ്സിൽ അരുണിമയുടെ മുഖം തന്നെയായിരുന്നു കണ്ണുനീരോടെ, കുറ്റബോധത്തോടെ, പക്ഷേ ടോണിയുടെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തെളിഞ്ഞിരുന്ന ആ സന്തോഷത്തിന്റെ നിഴലുമായി.

അവന് അതിന് ഇപ്പോഴും ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.

അവൻ നിർത്തി, ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി, ആഴത്തിൽ ശ്വാസം വലിച്ചു. നെഞ്ചിനുള്ളിലെ ഭാരമൊന്നും കുറഞ്ഞില്ല. ശ്വാസം പുറത്തുവിട്ടപ്പോൾ പോലും, അവളുടെ പേര് ഉള്ളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

വിട്ടുകൊടുക്കുക എന്നത് ഒരാളെ മറക്കുക അല്ലെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അവൾ തന്റെതല്ലെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് പോലും, അവളെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക എന്നതാണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ വേദന.

പക്ഷേ അതിനൊപ്പം മറ്റൊരു സത്യം കൂടി അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുവിട്ടുകൊടുക്കൽ ഒരു നിമിഷത്തെ തീരുമാനം അല്ല. ഓരോ ദിവസവും വീണ്ടും വീണ്ടും എടുക്കേണ്ടിവരുന്ന, ഓരോ തവണയും ഹൃദയത്തെ കുറച്ചുകൂടി മുറിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു തീരുമാനമാണ് അത്.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

അരുണിമയുടെ കൈ പിടിച്ച് ഒരിക്കൽ കൂടി അവളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരണമെന്ന ആഗ്രഹം ഇപ്പോഴും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ജീവനോടെയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ ആഗ്രഹത്തിന് മുകളിൽ അവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ബഹുമാനിക്കണമെന്നൊരു മൃദുവായ, വേദനയേറിയ തീരുമാനവും പതുക്കെ പടരുകയായിരുന്നു.

ഒരു കാര്യം അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.

ഇന്നത്തോടെ അവരുടെ ബന്ധം പഴയതുപോലെ ഒരിക്കലും ആയിരിക്കില്ല.

അത് അവസാനിച്ചോ, അതോ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ തുടരാനിരിക്കുകയാണോ എന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. എന്തായാലും ഇനി