Chapter Title : അരുണിമ 4 [Tom27]

വീട്ടിൽ ഞാൻ മറ്റു പലതും കാണേണ്ടി വരുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ കണ്ടു.

അത് പോലെ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അരുണിമയ്ക്കായി അവശേഷിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം ആരും നിറയ്ക്കില്ലെന്ന സത്യം അവൻ അന്നേ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ആ സത്യം ആശ്വാസമായിരുന്നില്ല.

എങ്കിലും, അതിനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ പഠിക്കേണ്ടിവരുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

അന്നത്തെ രാത്രിക്ക് ദൈർഘ്യം കൂടിയതുപോലെയാണ് അവർക്ക് തോന്നിയത്.

ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടും, ഒന്നും പൂർണ്ണമായി അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ…

കുളിച്ച് റെഡിയായി സ്കൂളിൽ പോകാൻ നിൽക്കുന്ന അരുണിമ കണ്ണാടിയിൽ തന്നെ നോക്കി കുറച്ചുനേരം നിന്നു.

മനസ്സിൽ ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കടന്നുവന്നു.

ടോണിയുടെ മുഖം.

അവന്റെ സാമീപ്യം.

പിന്നെ… നിഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ.

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

അപ്പോഴാണ് പുറത്തുനിന്ന് നിഖിലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

“അരുണിമ…”

അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.

ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി നിഖിൽ അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കി.

പറയാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങണം എന്നറിയില്ല.

അവസാനം നിഖിൽ തന്നെയാണ് നിശ്ശബ്ദത തകർത്തത്.

“നീ വരികയാണെങ്കിൽ ഞാൻ സ്കൂളിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം.”

അരുണിമ ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി.

“വരാം.”

അവൾ പതുക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

കാറിൽ കയറിയ ശേഷവും ഇരുവരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

റോഡിലേക്ക് നോക്കി ഡ്രൈവ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു നിഖിൽ.

അരുണിമ ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ നോക്കി.

അവന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം കാണാനില്ല.

അതായിരുന്നു അവൾക്ക് കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥത നൽകിയത്.

“നിഖിൽ…”

“മ്മ്?”

“ഇന്നലെ…”

അവൻ അവളുടെ വാക്ക് തടഞ്ഞില്ല.

“പറയൂ.”

അവൾ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

“നിനക്ക് ശരിക്കും