Chapter Title : അരുണിമ 4 [Tom27]

കുഴപ്പമില്ലേ?”

നിഖിൽ അവളെ നോക്കാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.

“എന്തിന്റെ കാര്യം?”

“എന്നെക്കുറിച്ച്.”

അവൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് സന്തോഷമുള്ളിടത്ത് നീ നിൽക്കുന്നതിന് എനിക്ക് എന്തിന് കുഴപ്പം വേണം?”

അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“ഞാൻ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം…”

അവൾ വാക്ക് പൂർത്തിയാക്കാതെ നിർത്തി.

നിഖിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു

“എനിക്ക് മനസ്സിലായി.”

കുറച്ച് നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത.

“നീ ആരോടൊപ്പമായാലും, എന്ത് തീരുമാനമെടുത്താലും… അത് നിന്റെ ജീവിതമാണ്, അരുണിമ.”

അവൻ ആദ്യമായി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“നിന്റെ സന്തോഷമാണ് എന്റെ സന്തോഷം.”

അവൾക്ക് ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നത് എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.

“പക്ഷേ നീ?”

അവൾ ചോദിച്ചു.

“എനിക്ക് വേദനിക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല, അതിലും ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. പിന്നെ ഇതെല്ലാം നടക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞു കൊണ്ടാണല്ലോ നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ടേക്കു താമസം മാറിയത്.

അവന്റെ ശബ്ദം ശാന്തമായിരുന്നു.

“വേദനിക്കും. അസൂയയും തോന്നും. ചിലപ്പോൾ നിന്നെ തിരികെ വേണമെന്ന് തോന്നും.”

അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.

“പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ജീവിതം ഞാൻ തീരുമാനിക്കില്ല.”

അരുണിമ അവനെ നോക്കി നിന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇതുവരെ പേരിടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ചിന്ത പതുക്കെ രൂപം കൊണ്ടു.

“അപ്പോൾ…”

അവൾ മടിച്ചു.

“എന്താ?”

“ഞാൻ… എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ?”

“പറയൂ.”

അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“നിനക്ക് കേൾക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ?”

“ബുദ്ധിമുട്ടായാലും കേൾക്കും.”

അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

“നിഖിൽ, ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്… നമ്മുടെ ബന്ധം നമ്മൾ കരുതിയതുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ലെന്ന്.”

അവൻ അവളെ നോക്കി.

“അതെന്താ അർത്ഥം?”

“നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാതാകണമെന്നില്ല. പക്ഷേ… ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്രമാത്രം