Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 9

കവിളില്‍ നിന്ന്‍ കയ്യെടുത്ത് അവള്‍ പറഞ്ഞു. "എന്തുചെയ്യാനാ. ഇന്ന്‍ എന്‍റെ കൂടെ നടക്കാന്‍ വരാമെന്ന്‍ ഷാരൂഖ്ഖാന്‍ സമ്മതിച്ചതാ. പക്ഷെ പുള്ളീടെ ഷൂട്ട്‌ തീര്‍ന്നില്ല. അങ്ങേരെപ്പോലെ ഒരാള്‍ക്ക് പകരം ക്വാളിറ്റിയുള്ളതായിട്ട് ഞാനിപ്പം നിന്നെ മാത്രേ കണ്ടുള്ളൂ. അതല്ലേ?" അവന്‍ ഓട്ടോ പരിചയമുള്ള ഒരാളുടെ കടയുടെ വശം ചേര്‍ന്ന് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു. പിന്നെ നഗര ബഹളങ്ങളിലേക്ക് അവര്‍ ഇറങ്ങി. "ഇത് പോലെ നടക്കാന്‍ എനിക്ക് കൊതിയാ രഘൂ," അവള്‍ പറഞ്ഞു. "രവിയേട്ടന് ഒന്ന് ഫ്രീയായിട്ട് അങ്ങനെയൊക്കെയാകാന്ന് വെച്ചാ ഈ ജന്മത്ത് നടക്കില്ല." രഘു ചിരിച്ചു. സോനാ ടെക്സ്റ്റൈല്‍ എമ്പോറിയവും മാളവിക ഫര്‍ണിച്ചര്‍ ആര്‍ക്കേഡും കടന്ന് അവര്‍ പിള്ളയാര്‍ കോവില്‍ തെരുവിലേക്ക് കയറി. "ഇത്ര നല്ല ഡ്രസ്സ് ആണോ സ്യൂട്ട് അല്ല എന്ന്‍ പറഞ്ഞെ നീ രഘൂ?" അവള്‍ അവനെ നോക്കി. "നല്ല ബ്ലാക്ക് ഷര്‍ട്ട്, ചുവന്ന മുണ്ട്. എന്തുഗ്രന്‍ ലുക്കാഡാ ഇത്? എന്നിട്ടാണ്..." രഘു വീണ്ടും ചിരിച്ചു. "ഇങ്ങനെ എന്‍റെ കൂടെ നടക്കണ്ട." അവള്‍ ശബ്ദമിട്ടു. "എനിക്കാ പഴയ രഘുവിനെയാ വേണ്ടത്. കുസൃതിക്കാരന്‍. കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു മയക്കുന്നവന്‍. തെമ്മാടി." "ചേച്ചീ..." "മോനേ," പിള്ളയാര്‍ കോവിലിലെ ദേവീ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്‍പിലെത്തിയപ്പോള്‍ അശ്വതി പറഞ്ഞു. "മോന്‍ രാധികയെ വശീകരിച്ച്, പിന്നാലെ നടന്ന് കാര്യം സാധിച്ചതല്ലല്ലോ. അവള്‍ കൊതിച്ച് ആഗ്രഹിച്ചപ്പം അവളുടെ ഇഷ്ട്ടം സാധിച്ചുകൊടുത്തതല്ലേയുള്ളൂ? എന്‍റെ മോള്‍ എനിക്കെല്ലാമാണ്. അവള്‍ക്ക് പുരുഷന്‍റെ സുഖം നല്‍കിയ ആദ്യത്തെ ആള്‍ നീ ആയത് ...നീ വിശ്വസിക്കുമോ എന്നറിയില്ല, എനിക്ക് അഭിമാനമേയുള്ളൂ. എനിക്ക് പ്രോബ്ലം ഇല്ല കുട്ടാ." എന്നിട്ടും രഘു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. "ശരി ഇനി സംസാരമൊക്കെ ഒന്ന്‍ തൊഴുതേന് ശേഷം. വാ എന്‍റെ കൂടെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് തൊഴാം." "ഞാന്‍ കുളിച്ചില്ലല്ലോ," "സാരമില്ല, എനിക്ക് വേണ്ടി വാ." അശ്വതി അവനോടു തൊട്ടുചേര്‍ന്ന്‍ നിന്ന്‍ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു, "വാടാ." അശ്വതി കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന മനോഹരദൃശ്യം അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ പറിക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. ക്ഷേത്ര നടയില്‍, സുഗന്ധവാഹിയായ കാറ്റില്‍, കര്‍പ്പൂര ഗന്ധത്തിന്‍റെ നിറവില്‍ അവളുടെ മനം മയക്കുന്ന രൂപം അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ നിറയെ കണ്ടു. "പ്രാര്‍ഥിക്കേണ്ടത് ദേവിയോടാണ്," പ്രാര്‍ത്ഥന