Chapter Title : അസ്മിന

ഏതായാലും കഞ്ഞി മതി ഞാൻ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ കിച്ചണിലേക്ക് കടന്നു , താത്ത അരിയും സാധനങ്ങും എടുത്തു. - "കണ്ണൻ അവിടെ പോയി ടിവി വെച്ചോ , ഭക്ഷണമായി കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ വിളിക്കാം" അസ്മിനപറഞ്ഞു കുഴപ്പമില്ല താത്ത ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം നമക്കെന്തങ്കിലും മിണ്ടിയും,പറഞ്ഞും ഇരിയ്ക്കാം കുറേ കാലമായി ആരോടെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചിട്ട് , ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് മടുത്തു തുടങ്ങി. "അതിനെന്താ കണ്ണാ ഞാനും അപ്പുറത്ത് ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ഏതായാലും എനിക്കൊരു കൂട്ടായി അസ്മിന ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ കൂട്ടായി. അസ്മിന അമ്പലപ്പാറക്കാരിയായിരുന്നു.15-ാമത്തെ വയസ്സിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. പൊന്നാനിക്കായിരുന്നു കെട്ടിച്ചു വിട്ടത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നാം മാസം ഗൾഫിലേക്ക് പോയ കെട്ടിയവൻ പിന്നെ തിരിച്ച് വന്നില്ല .അയാൾക്ക് അവിടെ വേറെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും ഉണ്ടെന്നാണ് പറഞ്ഞ് കേട്ടത് . 2 വർഷത്തിനുള്ളിൽ അയാൾ ഗൾഫിൽ നിന്ന് കത്തെഴുതി , അവിടുത്തെ മഹല്ല് കമ്മിറ്റിക്ക് .അസ്മിനയെ അയാൾ കത്തിലൂടെ മൊഴിചൊല്ലി.അങ്ങനെ ആ ബന്ധം എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിച്ചു. "താത്തയുടെ വീട്ടിൽ വേറെ ആരൊക്കെയുണ്ട് "? ഞാൻ ചോദിച്ചു "പറയാൻ മാത്രം ബന്ധുക്കളൊന്നുമില്ല അങ്ങേരുടെ വീടിനടുത്തുള്ള റാഷിദ വക്കീലാണ് ഈ മമ്മദിക്കാന്റെ പുരയിടം വാങ്ങിയത് അവർ ഗൾഫിൽ വക്കീലാണ് . അങ്ങേരെന്നെ മൊഴിച്ചൊല്ലിയപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരാശ്രയം തന്നത് റാഷിദയുടെ ഉമ്മയായിരുന്നു . അങ്ങിനെ ഞാനവരോടൊപ്പം കൂടി. ഇപ്പോൾ അവരെല്ലാവരും ഗൾഫിലാണ് " "ആ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കാൻ താത്തയ്ക്ക് പേടിയില്ലേ?" "കണ്ണാ ഇതുവരേയും ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ് ജീവിച്ചത്, എന്നാൽ സത്യം പറയട്ടെ നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നു . രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ബെഡ്ഡിന് അടിയിൽ ഒരു വാക്കത്തിയും വെച്ചാണ് ഞാൻ ഉറങ്ങിയിരുന്നത്. ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സമാധാനം വീട് പുറത്താരുടേയും നോട്ടത്തിൽ പെട്ടന്ന് പെടില്ല എന്നുള്ളത് തന്നെയായിരുന്നു . ഇനി മുതൽ എനിക്ക് പേടിക്കാതെ ഉറങ്ങാമല്ലോ. തൊട്ടടുത്തു തന്നെ കണ്ണനില്ലേ." വേറെ കല്യാണം കഴിക്കാത്തതെന്താ? കണ്ണൻ ചോദിച്ചു "യാ അള്ളാ ഈ ചെക്കന് ഇതെന്തൊക്കെ അറിയണം" താത്ത തലയിൽ കൈവച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ." " പറ ഇത്ത " കണ്ണൻ നിർബന്ധിച്ചു. "കണ്ണാ എനിയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ വയസ്സ്