Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

വേണ്ടത് ?

ഞാൻ : എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല.

മാലതി : എന്നാലും പറയടാ.

ഞാൻ : അതു....  ആ  ആൽബത്തിൽ ഉള്ള ചെറിയമ്മയെ പോലെയുള്ള കുട്ടിയെ  മതി.

മാലതി : അതെന്താടാ ഇപ്പൊ എന്നെ കാണാൻ കൊള്ളില്ലേ ?.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ് ഇപ്പോഴും സുന്ദരി തന്നെയാ പക്ഷെ ആ ഫോട്ടോയിൽ ഇതിനേക്കാൾ സുന്ദരിയാ.

ഞാനിതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖമൊന്നു തുടുത്തു. ഞാനൊന്ന് മറിഞ്ഞു ചെറിയമ്മയുടെ മടിയിലേക്കു കിടന്നു.  ഇപ്പൊ ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ നല്ല വെണ്ണ തുടകളിൽ തലയമർത്തി മലർന്നു ചെറിയമ്മേടെ മുഖം നോക്കി കിടക്കാ.

ഞാൻ : എനിക്ക് അങ്ങനെ വലിയ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള ആലോചനകൾ ഒന്നും വേണ്ട.  അനാഥയായ കുട്ടികളോ മറ്റോ മതി.  അതാവുമ്പോൾ വന്ന് കേറുന്ന പെണ്ണ് സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ പോലെ നോക്കുമല്ലോ  അച്ഛനേം അമ്മേനേം. അതു മതി എനിക്ക്.

ചെറിയമ്മ എന്റെ നെറ്റിയിൽ തലോടി മുടി കൈകൊണ്ടു വാരിക്കൊണ്ടിരുന്നു.  ഞാനിതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മക്കും ചെറുതായി വിഷമമായി.  ചെറിയമ്മേടെ കണ്ണിനൊരു തിളക്കം.

മാലതി : ഏട്ടൻ സമ്മതിക്കുമോ അതിനെല്ലാം ?

ഞാൻ : അതൊക്കെ ഞാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചോളം.  എനിക്ക് അച്ഛന്റെ മനസാ കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്. അച്ഛൻ എതിര് പറയില്ല.  അമ്മയെ സമ്മതിപ്പിക്കാൻ ചെറിയമ്മ പോരെ.

ചെറിയമ്മ എന്റെ തലയുയർത്തി എന്നെ മാറോടു ചേർത്ത് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ തന്നു. ഞാനാപതുപതുത്ത മാറിൽ തലയമർത്തി ഒരു നിമിഷം നിന്നു.  ആ മാറിൽ നിന്നുള്ള ചൂട് എനിക്ക് കിട്ടി. വീണ്ടും എന്നെ മടിയിൽ കിടത്തി ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.

മാലതി : ഏട്ടന്റെ ഭാഗ്യാ.  നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മോനെ കിട്ടിയത്. അച്ഛനേം അമ്മനേം ഇത്രേം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു മകൻ വേറെയുണ്ടാവില്ല.

ചെറിയമ്മേടെ ഒരു കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരു കണ്ണുനീർ തുള്ളിയൊഴുകി.  ഞാനതു എന്റെ കൈകൊണ്ടു തുടച്ചു.  ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ  കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി ചെറിയമ്മ തിരിച്ചു.  കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിൽ തൊട്ടറിയുമ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ കണ്ണ് പിൻവലിച്ചു.

ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ കുറേനേരം കിടന്നു.  എന്നിട്ട്‌ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ വയറിനോട് ചേർത്ത് മുഖം പിടിച്ചു.