Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

ചെറിയമ്മ ഇപ്പോഴും എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ സാരിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ എനിക്ക് ചെറിയമ്മയുടെ വട കാണാമായിരുന്നു.

മാലതി : എന്താടാ അജി നീയൊന്നും മിണ്ടാത്തത് ?

ഞാൻ അവിടെ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.  എന്നിട്ട്‌ ജനലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

ഞാൻ : ഒന്നുമില്ല ഞാൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ചെറിയമ്മയെ കരയിപ്പിച്ചു.

മാലതി : ഏയ്‌...  ഞാൻ കറഞ്ഞതൊന്നുമല്ലടാ. സന്തോഷംകൊണ്ടാ.  നീയിതൊന്നും കാര്യമായി എടുക്കണ്ട..

ഈ ചെറിയമ്മയെ ഈ നിമിഷം എനിക്ക് പ്രാപിക്കണം എന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലെ ചെകുത്താൻ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതെങ്ങനെ എന്നറിയാണ്ട് ഞാൻ കുഴങ്ങി. ഞാൻ വീണ്ടും ചെറിയമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് പോയി കട്ടിലിൽ ഒപ്പം ഇരുന്നു.

ഞാൻ : അപ്പൊ ഏറ്റല്ലോ ? എനിക്ക് പെണ്ണ് നോക്കുന്ന കാര്യം.

മാലതി : ഏറ്റു.

പിന്നെന്തു സംസാരിക്കണമെന്നറിയാതെ ഞങ്ങൾ കുഴങ്ങി. സമയം പോകുന്നുമില്ല. ഞാൻ ചെറിമ്മേടെ ചൂടുപറ്റി ഒന്നുകൂടി അടുത്തിരുന്നു.  എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയുന്നില്ല.

മാലതി : എന്താടാ നിനക്കുറക്കം വരുന്നുണ്ടോ ?

ഞാൻ : ചെറുതായിട്ട്.

മാലതി : എന്നാ ഞാൻ പോയേക്കാം നീ ഉറങ്ങിക്കോ.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മ താഴെ പോയി എന്ത് ചെയ്യാനാ ? ഇവിടെ ഇരുന്നോ.

മാലതി : നീയുറങ്ങിക്കോ ഞാൻ താഴെ നയനെടെ അടുത്ത് പോയി കിടന്നോണ്ടു.

അതും പറഞ്ഞു ചെറിയമ്മ അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റു പോയി.  എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു നഷ്ടബോധം തോന്നി.  ചെറിയമ്മയെ ഇത്രയും അടുത്ത് കിട്ടിയിട്ട് എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല എന്നോർത്തപ്പോൾ സങ്കടമായി.  സാരമില്ല ഇനിയും ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ.  ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നുറങ്ങിപോയി.  ഒരു നാലു മണിയായപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു.  കുട്ടിമാളു ഇപ്പോഴും വൃത്തിയാക്കൽ പരിപാടിയിൽ തന്നെയാണ്.  ഞാൻ താഴേക്കു ഇറങ്ങി ചെന്നു.

അമ്മ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ട് വൈകീട്ടു ഒരു കട്ടൻ കുടിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.  അടുക്കളയിൽ പോയിരുന്നു,  ചെറിയമ്മ ചായയുംകൊണ്ട് വന്നു.  അമ്മ എല്ലാവർക്കും ചായയെടുത്തു ടേബിളിൽ വെച്ചു.  അച്ഛനും നയനാമോളും വന്നു.  ഞങ്ങളെല്ലാം ചായകുടിച്ചു ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി.  ഞാൻ നയനമോൾക്കു  പുറത്തെ തൊടിയിലെ മാവിൽ ഒരു ഊഞ്ഞാൽ ഇട്ടു കൊടുക്കാൻ ഇറങ്ങിയതും അശ്വതി വന്നു.  അശ്വതി ചെറിയമ്മയോടു