Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

അകത്തേക്ക് കയറി കുഞ്ഞിമാളു ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ.  വീട്ടിൽ ആയതുകൊണ്ടാകണം ഒരു തോർത്തുകൊണ്ടു മാറുമറച്ചായിരുന്നു അവളുടെ നിൽപ്പ്.  ഞാൻ ഊണുമേശ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.  അച്ഛൻ വന്നിരുന്നു, അച്ഛൻ ചെറിയമ്മ നയന എല്ലാവരും ഇരുന്ന് കഴിക്കുന്നുണ്ട്.

അച്ഛൻ : നീ ഇപ്പോഴാണോ വരുന്നത് ?

ഞാൻ : ആ കുളം ഒന്നു വൃത്തിയാക്കാൻ മുത്തുവിന്റെ കൂടെ നിന്നു.  പിള്ളേരെല്ലാവരും വരുന്നതല്ലേ.

മാലതി : എത്ര പണിയുണ്ടെങ്കിലും നിറത്തിനും കാലത്തിനും വല്ലതും കഴിച്ചോ ചെക്കാ...

ഞാൻ : തിരക്കല്ലേ.  ഇനിയിപ്പോ ഓണം കഴിയുന്നവരെ പണിക്കാരോടൊന്നും വരണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു.  വീട്ടിലും തിരക്ക് കൂടുമ്പോൾ പിന്നെ ഒന്നും ശ്രദിക്കാൻ പറ്റില്ല.

അച്ഛൻ : അതേതായാലും നന്നായി.  എന്നാ നീ കഴിക്ക് ഞാൻ എഴുനേൽക്കുവാ.

അച്ഛൻ എഴുന്നേറ്റു പോയതും കുഞ്ഞിമാളു വന്ന് കറികളൊക്കെ വിളമ്പി തന്നു.

ഞാൻ : അമ്മയെന്തിയെ കുഞ്ഞിമാളു ?

കുഞ്ഞിമാളു : പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ കുളിക്കാൻ പോയുള്ളു.

കുഞ്ഞിമാളു അടുക്കളയിലേക്കു തന്നെപോയി.

മാലതി : നിന്റെ അമ്മ പാവമാടാ.  പണിയെടുത്തു അതിന്റെ നടുവൊടിയാറായി.  നിനക്കൊരു കല്യാണം കഴിച്ചൂടെ ? അമ്മക്കൊരു സഹായമാകട്ടെ.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മ എന്താ ഈ പറയുന്നേ..  അശ്വതി ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ കെട്ടാനാ...  അവളുടെകൂടെ കഴിയട്ടെ.

മാലതി : ദൈവം സഹായിച്ചു നമ്മുക്ക് സാമ്പത്തികമായി ഒരു ബുധിമുട്ടും ഇല്ല. അശ്വതി ഇപ്പൊ പടിക്കല്ലേ.  അവളുടെ പഠിപ്പെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് കെട്ടിക്കാം.  അവളുടെ കൂടി കഴിയാൻ കാത്തിരുന്നാൽ നിന്റമ്മേടെ സ്ഥിതി വീണ്ടും കഷ്ടത്തിലാവും.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മ എന്താ ഈ പറയുന്നേ ?

മാലതി : നീ എത്രയും പെട്ടന്ന് തന്നെ ഒരു പെൺകെട്ടു. അപ്പോൾ ഇനി ആശ്വതിടെ കല്യാണമാകുമ്പോളേക്കും അമ്മക്ക് ഒരു സഹായം ആകും.  ഇനിയും അതിനെ നീ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപെടുത്തല്ലേ മോനെ.

ഞാൻ : ശെരി.  ഞാനൊന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ ചെറിയമ്മേ.

ഞങ്ങൾ ഊണ് കഴിച്ച് എണ്ണീറ്റു.  ഉച്ചക്ക് ഊണുകഴിച്ചാൽ പിന്നെ ഒരു ചെറിയ മയക്കമുണ്ട് എനിക്ക്. ഞാൻ നേരെ മേലെയുള്ള എന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു. ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി വന്നപ്പോളാണ് ആരോ വാതിൽ തുറക്കുന്ന