Chapter Title : അത്തം പത്തിനു പൊന്നോണം 8 [Sanjuguru]

ആശ്വസിപ്പിച്ചു. സീത ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

സീത : മോനെ അജീ... നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒന്നും പുറത്തുപോകില്ലെന്നു എനിക്കറിയാം...  നീ ഇപ്പോ പോ... ഇവൾക്ക് എന്നോടുള്ള സ്‌നേഹംകൊണ്ടാ ഇവൾ എല്ലാം പറഞ്ഞത്...

ഞാൻ : അപ്പോഴും എനിക്ക് ചെറിയമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം ചെറിയമ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല...

സീത : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ കുട്ടീ.. അതെല്ലാം തെറ്റാണു...

ശ്രീലേഖ : എന്ത് തെറ്റ്..?  അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ചെയ്യുന്നത് തെറ്റല്ലേ... നമ്മൾ അത് സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യുന്നില്ലേ...

ഇളയമ്മ ഇടക്ക് കേറി എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു... എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി...

ശ്രീലേഖ : അജീ...  എനിക്ക് നിന്നോടാണ് ചോദിക്കാനുള്ളത്... ഞാനെന്തു പറഞ്ഞാലും സീത അത് അനുസരിക്കും...

ഞാൻ : എന്താ ഇളയമ്മേ..  ചോദിക്കൂ...

ശ്രീലേഖ : നീ സീതയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു പെൺസുഖത്തിനു വേണ്ടിയാണോ...?

ഞാൻ : അല്ല...  ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായാണ് സ്നേഹിക്കുന്നത്...

ശ്രീലേഖ : ഇനിയുള്ള കാലം ഇവൾക്ക്  ഒരുപാടു വയസ്സായാലും നിനക്കീ സ്നേഹം ഉണ്ടാകുമോ?

ഞാൻ : തീർച്ചയായും...

ശ്രീലേഖ : നിന്നെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും...?

സീത : എനിക്ക് വിശ്വാസമാണ് അവനെ... അന്ന് എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തെറ്റ് മനസിലാക്കിയ അവൻ എനിക്ക് തന്ന വാക്ക് പാലിച്ചു.  വേറെ ഏതൊരാനാണെങ്കിലും വീണ്ടും എന്റടുക്കൽ വന്നേനെ....  അത് കൊണ്ട് അവനെ എനിക്ക് വിശ്വാസമാ...

സീതയിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനൊരു മറുപടി ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.

ശ്രീലേഖ : അജീ...  നീ കണ്ടില്ലേ...  ഇവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നോട് ഇനിയും തുറന്ന് സമ്മതിക്കാത്ത സ്നേഹം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്...  കുടുംബം,  ബന്ധങ്ങൾ എല്ലാമാണ് ഇവളെ അത് തുറന്ന്