Chapter Title : അടിവാരം 2 [രജനി കന്ത്]

ആളുകൾ എന്നെ ഊക്കുന്നത് നോക്കി വാണം വിട്ടോടാ എന്ന് തുറന്ന് പറഞ്ഞില്ലെ ങ്കിലും ദാസൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുണ്ടന്നു മാധവിക്കും മാധവി അറിയുന്നുണ്ടന്നു ദാസനും അറിയാം....

ഒരുദിവസം മാധവി ദാസനെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു...

അന്നാണ് ആദ്ധ്യമായി ദാസൻ രാജമ്മയെ കാണുന്നത്... ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ ദാസന് രാജമ്മയെ പിടിച്ചുപോയി....

അന്ന് നല്ലൊരു നാടൻ ചരക്കായിരുന്നു രാജമ്മ... മൂന്നാല് വയസുള്ള കുട്ടിയുണ്ട് രാജമ്മക്ക്... കെട്ടിയവൻ എവിടാന്ന് ഒരു പിടീല്ല... അയാളിനി വരുമെന്ന് ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ല... പോയവൻ പോകട്ടെ വന്നവൻ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന ഫോർമുല രാജ മ്മ സ്വീകരിച്ചു....

അങ്ങനെ ദാസന്റെ ഭാര്യ ആയി രാജമ്മ... ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്ന വേണുവിനെ മകനായി ദാസൻ സ്വീകരിച്ചു....

കുറച്ചു നാളുകൾ കഴിഞ്ഞ് ഒരു പാണ്ടി ലോറിയിൽ കയറി മധുരക്ക് പോയ മാധവി പിന്നെ തിരിച്ചു വന്നില്ല...

അമ്മായിഅമ്മയെ കൂട്ടിക്കൊടുത്തു ജീവിച്ചിരുന്ന ദാസന് മാധവിയുടെ തിരോധാനം വലിയ അടിയായിപ്പോയി...

കറച്ചുനാൾ അദ്ദ്വാനിക്കാതെ ജീവിച്ചു ശീലിച്ചതുകൊണ്ട് എവിടെയെങ്കിലും ചായക്കട പണിക്ക് പോകാൻ ദാസന് മടിയാ യിരുന്നു... എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് ഒരേത്തും പിടിയും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് അതു സംഭവിക്കുന്നത്.....

ഒരു ദിവസം കുമളിക്കു പോയിട്ട് ചുള്ളിമല യിലേക്ക് വന്ന ദാസൻ വീടിനടുത്തുള്ള ഏലക്കാട്ടിൽ തുമ്പിയെ പിടിച്ചു കൊണ്ടിരു ന്ന വേണുവിനെ കണ്ടു...

" നീ എന്താ വേണു ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്നത്...? "

" ഞാൻ തുമ്പിയെ പിടിക്കുവാ... "

" അമ്മ എന്ത്യേ... "

"അമ്മ വീട്ടിലുണ്ട്... വറീത് മാപ്ളേം ഉണ്ട്... "

വറീത് മാപ്പിള ചുള്ളി മലയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗത്തോളം വരുന്ന ചമ്പാറ എസ്റ്റേറ്റിലെ കൺകാണി( സൂപ്പർ വൈസർ )യാണ്... അമ്പതു വയസിനടുത്തു പ്രായം വരും... തൊഴിലാളികളോട് ഒരു ദയയും കാട്ടാത്ത ഒരു പരുക്കൻ മനുഷ്യൻ....

ഇയാൾ എന്തിനാണ് എന്റെ വീട്ടിൽ വരുന്ന ത്.... എന്നെ എസ്റ്റേറ്റ് പണിക്കു കൂട്ടാൻ വന്നതാണോ...?

വേണുവിനെ തുമ്പിയെ പിടിക്കാൻ വിട്ടിട്ട് വറീത് മാപ്പിളെ പറ്റി ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ദാസൻ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു....

മൺകട്ട കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പുല്ല് മേഞ്ഞ ചെറിയവീടാണ് ദാസന്റേത്... അടുക്കളയും ഒരു മുറിയും മാത്രം.....

മുറ്റത്തേക്ക്