Chapter Title : അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ ചേച്ചി [മനീഷി രാജേഷ്]

ചേച്ചി , ഉഴിഞ്ഞില്ലേൽ മുഴച്ചു വരും” എന്ന് പറഞ്ഞ് കാലിൽ പിടിച്ചു തിരുമ്മി. സ്പ്രേ അടിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ചേച്ചി എന്നെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു. അവിടെയും എൻറെ ഭാഗ്യത്തിന് സ്പ്രേ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. “ചേച്ചീ… എൻറെ കയ്യിൽ കുഴമ്പ് ഉണ്ട്. ഞാൻ അത്യാവശ്യം തിരുമ്മും. മുത്തശ്ശൻ വൈദ്യൻ ആണ്. പിന്നെ കളരിയും. രണ്ടു മൂന്നു വർഷം ഞാൻ കൂടെ പോയിട്ടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ മാറ്റിത്തരാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് എൻറെ ഫ്ലാറ്റിൽ പോയി കുപ്പി എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നു. “എയർപോർട്ടിൽ ഇതൊന്നും കടത്തി വിടില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും മുത്തശ്ശൻ ശാഠ്യം പിടിച്ചു വെച്ചതാ എൻറെ ബാഗിൽ. എന്തായാലും ഇത് ഇങ്ങനെ ഉപകാരം ആവും എന്ന് കരുതിയില്ല.” മേഴ്‌സി ചേച്ചി എൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും കുപ്പി വാങ്ങി ഒന്ന് മണപ്പിച്ചു നോക്കി. “ഉം കൊള്ളാമല്ലോടാ നിൻറെ മുത്തശ്ശൻ. നല്ല മണം.” എന്ന് പറഞ്ഞു.

“ചേച്ചി ഈ സോഫയിൽ കിടന്നേ. ഞാൻ ഉഴിഞ്ഞു തരാം” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ “അയ്യോ അത് വേണ്ട. ഞാൻ സ്വയം ചെയ്തോളാം” എന്ന് പറഞ്ഞു ചേച്ചി. ഞാൻ വിടുമോ… ഞാൻ പറഞ്ഞു “അത് പറ്റില്ല, ഉഴിയേണ്ട പോലെ ഉഴിഞ്ഞാലെ മാറൂ. ഇല്ലെങ്കിൽ നാളത്തേക്ക് പണി കിട്ടും. ലീവ് ആക്കേണ്ടി വരുംട്ടോ” അത് ഏറ്റു. ലീവ് ആക്കേണ്ടി വരും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ കുപ്പി എൻറെ കയ്യിൽ തന്നിട്ട് ഒരു ഫോർമാലിറ്റിക്ക് എന്ന പോലെ, “നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേട?” എന്ന് ചോദിച്ചു. “ഒന്നുമില്ലേലും കുലത്തൊഴിൽ അല്ലെ. ചേച്ചീ, ഈ സോഫയിലോട്ട് കിടന്നേ. ആദ്യം ഒന്ന് നോക്കട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞ് കൈ പിടിച്ചു കിടത്തി. കാൽ സോഫയുടെ ഹാന്റിലിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ ആദ്യം രോഗിയുടെ വിശ്വാസം നേടണം. അതിന് വേണ്ടി ഞാൻ പാവാട മെല്ലെ പൊക്കി മുട്ടിൻറെ കീഴെ മടക്കി വെച്ചു. എന്നിട്ട് കാൽ ഇടിച്ച ഭാഗം മൊബൈൽ ലൈറ്റ് അടിച്ചു നോക്കി. “മുറിവ് പറ്റിയിട്ടില്ല ചേച്ചീ. പേടിക്കണ്ട. ചെറുതായിട്ട് കല്ലിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് പുരട്ടിയാൽ ശരിയായും” എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ചേച്ചി എൻറെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സ്നേഹിക്കേണ്ടവർ വേണ്ട