Chapter Title : മരുഭൂമിയിലെ മഴ [മനോഹരൻ മംഗളോദയം]

ഇത്രത്തോളം മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവും മേരി ആന്റിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. ഇപ്പോൾ അവർ അവനെ ഒരു മകന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരാളായി മാത്രമല്ല കാണുന്നത്, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി തന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന സങ്കടങ്ങളും വിങ്ങലുകളും പൂർണ്ണമായി തുറന്നുപറയാൻ പറ്റിയ ഒരു പുരുഷനായിട്ടാണ്. ആ വാക്കുകൾ നൽകിയ വലിയ ആശ്വാസത്തിലും തണലിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ സകല പ്രതിരോധങ്ങളും തകർന്നുപോയി. മേരിക്ക് പിന്നീട് ഒന്നും ആലോചിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് അശ്വിനെ കട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി പൊട്ടി കരഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായി ആരും തരാത്ത ഒരു വലിയ മാനസിക പിന്തുണയാണ് ഈ ചെറുപ്പക്കാരൻ തനിക്ക് നൽകുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അശ്വിൻ അവളെ തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ചേർത്തുപിടിച്ച് പതുക്കെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ആ കണ്ണീരോടൊപ്പം വർഷങ്ങളായി അവരുടെ ഉള്ളിൽ കെട്ടിക്കിടന്ന സങ്കടങ്ങളും ഏകാന്തതയും ഒലിച്ചുപോകുന്നതായി അവർക്ക് തോന്നി. മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം തനിക്ക് ഇത്രയും വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകുമെന്ന് അവർ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവരുടെ വിതുമ്പൽ പതുക്കെ അടങ്ങി. അവർ പതുക്കെ അശ്വിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖം ഉയർത്തി. കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവർ അവനെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ആ വല്ലാത്തൊരു കൃതജ്ഞതയും ആത്മബന്ധവും നിഴലിച്ചു നിന്നിരുന്നു.

"മോനേ... ഞാൻ കാരണം നിന്റെ ഷർട്ടൊക്കെ നനഞ്ഞു..."

അവർ പതുക്കെ ഒരു ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു.

അശ്വിൻ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വളരെ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"അതൊന്നും സാരമില്ല ആന്റീ... ആന്റിയുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ കുറച്ചൊന്ന് ശാന്തമായില്ലേ, എനിക്ക് അത് മാത്രം മതി."

അവൻ മെല്ലെ