Chapter Title : അവൾക്കായ് [AJEESH]

" അവൾ വല്ലാത്ത ആദിയോടെ ചോദിച്ചു. രാധിക പെട്ടന്ന് കണ്ണു തുടച്ചു... " ഒന്നും ഇല്ല... " നീ ഇനി അവന്റെ കൂടെ പോയി സംസാരിച്ചോ... " രാധിക തന്റെ വികാരങ്ങൾ എല്ലാം പൊലിഞ്ഞ വേദനയോടെ പറഞ്ഞു... ബെല്ല തന്റെ കടും നീല മുടിയിഴകൾ ചൂണ്ടുവിരളിൽ ഇട്ട് ചുരുട്ടിക്കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു... " രാധികേ നീ കരയാതിരിക്ക്... " എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം... " രാധിക ബെല്ലയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി ബാത്രൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു... ബെല്ല ആകെ വല്ലാതായി പോയിരുന്നു... എന്താണ് കാര്യം എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും... താൻ അഖിലിനെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞതാണ് അവളെ വിഷമിപ്പിച്ചത് എന്ന ഊഹത്തിൽ അവൾ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു... അത് ബെല്ലയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ പായിച്ചു... അഖിലിനോട് " അതൊന്നും വേണ്ടടാ ചെക്കാ... " എന്ന് പറഞ്ഞ നിമിഷം ഓർത്ത് അവൾ ചിരിച്ചു... താൻ രാധികയെ പ്രണയിക്കുകയാണ് എന്ന് ബെല്ല സ്വയം ആ നിമിഷം മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു... രാധിക ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് ചുംബിച്ചു...

അത് വെറും ഒരു ബഞ്ച് ആയിരുന്നു... എങ്കിലും അവൾ അവിടെയാണല്ലോ ഇരുന്നിരുന്നത് എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ബെല്ലയുടെ ഉള്ളം കുളിരണിഞ്ഞു... മുഖം കഴുകി കണ്ണു തുടച്ച് സർവ്വ ദുഖവും അടക്കിപ്പിടിച്ച് വരുന്ന തന്റെ കൂട്ടുകാരി രാധികയെ കണ്ടപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ബെല്ലക്ക് നാണം വന്നു... അവളെ നോക്കുമ്പോൾ എന്തോ മനസ്സ് ഒരു മാന്പേടയെ പോലെ ലോലമാവുന്നു... മൊത്തത്തിൽ ഇന്ന് എന്റെ ദിവസം ആണ് എന്നൊരു തോന്നൽ ആയിരുന്നു പിന്നീട് ബെല്ലക്ക്... പക്ഷെ ഞാൻ ഒരിക്കലും ഇത് അവളിൽ നിന്ന് മറച്ചു വക്കില്ല... അവൾ അറിയണം... അവൾക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാവും... ബെല്ല മനസ്സിൽ കരുതി...രാധികക്ക് അതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു അപരിചിതത്വം അപ്പോൾ ആ ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു... ബെല്ലയുടെ തൊട്ടടുത്തു ഇരിക്കുമ്പോൾ പോലും വല്ലാത്ത അകലം അവളുമായി ഉള്ളത് പോലെ... ഒരല്പം വിവശതയോടെ അവൾ ബെല്ലയെ നോക്കി... ആ മുഖത്ത് ഗൗരവം മാത്രം.... രാധിക തല കുനിച്ചിരുന്നു... " എനിക്ക് നിന്നോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം... " വളരെ