Chapter Title : അവൾക്കായ് [AJEESH]

തോന്നി... ആ തുടക്കം വലിയൊരു വിളയാട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം മാത്രമായിരുന്നു... കൈ വിരലുകളിൽ തുടങ്ങി അവിടം ജലനിബിഢമായപ്പോൾ രാധിക അത് അമൃതുകണക്കെ പാനം ചെയ്തു... പിന്നീട് കൈ വിരലുകളുടെ പണികൂടി നാവ് ഏറ്റെടുക്കുകയാണുണ്ടായത്... അവൾ പകർന്ന അമൃതിന് അത്രയും മാധുര്യമായിരുന്നത്രെ... പ്രണയ വിവശയായ രണ്ട് യുവമിഥുനങ്ങളുടെ മനോഹരമായ രതിക്രീഡ ആ മുറിയിൽ നീണ്ടു പോയി... പെട്ടന്ന് രാധിക അവളിൽ നിന്ന് വിട്ട് മാറി... തന്റെ മുടിയുടെ ഇടത് വശത്ത് ചൂടിയ പള്ളിമുറ്റത്തു നിന്നും പറിച്ചെടുത്ത പനിനീർപ്പൂ അവൾ കയ്യിലെടുത്തു... അവിടെ നടന്ന കുത്തിമറിച്ചിലിൽ ആ പൂവ് ചതഞ്ഞരഞ്ഞു പോയിരുന്നു... എങ്കിലും അവൾ ആ പൂ ബെല്ലക്ക് നീട്ടി... അത് കണ്ടപ്പോൾ ബെല്ലയുടെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ ഒരു ചിരി പടർന്നു.. " എടീ അച്ഛൻ കണ്ടില്ലേ ?? " രാധിക വീണ്ടും ബെല്ലയെ വാരിപ്പുണർന്നു... " കണ്ടു എനിക്ക് ഒരു പണീഷ്‌മെന്റും തന്നു... " പക്ഷെ കുഴപ്പല്യ... നിനക്ക് വേണ്ടി അല്ലെ... " ബെല്ലക്ക് ചിരിയടക്കാനായില്ല... അവർ ഇരുവരും നിശബ്ദമായി പരസ്പരം പുണർന്നു കൊണ്ട് ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു..." നാളെ തന്നെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ഇത് പറയണം... "ബെല്ല എടുത്തടിച്ച പോലെ പറഞ്ഞു..." ഇയ്യോ... ഇതൊക്കെ കേട്ടാ അവര് നമ്മളെ പുറത്താക്കൂല്ലേ... " രാധികക്ക് തന്റെ ആദി മറച്ചു പിടിക്കാൻ ആയില്ല... " ഞാൻ ഇല്ലേ നിന്റെ കൂടെ... എന്ത് പണി എടുത്തിട്ടായാലും നമ്മൾ ജീവിക്കും... " രാധിക ഒന്നുകൂടി തന്റെ പാതിയെ മുറുകെ പുണർന്നു... " എങ്കിൽ പിന്നെ നാളെ ആക്കണോ... ഇന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞൂടെ... " ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ