Chapter Title : ?അവളും ഞാനും തമ്മിൽ [ദത്താത്രേയൻ]

ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മ വിളിച്ചു
അഭി നീ വേഗം വാ മോൾക്ക് എന്തോ ചെറിയ അസ്വസ്ഥത, ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു അവള്, വന്നിട്ട് ആശുപത്രി വരെ പോകാം
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എന്നെയും അസ്വസ്ഥൻ ആക്കി, ഞാൻ വേഗം വെട്ടിൽ എത്തി, ചെന്നപ്പോൾ അമ്മയും അവളും റെഡി ആയി ഹാളിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
എന്താ അമ്മെ എന്താ പറ്റിയത്
ഒന്നുമില്ല അഭി , ഇൗ സമയത്ത് ചെറിയ അസ്വസ്ഥത ഒക്കെ ഉണ്ടാകുന്നത് ആണ് അത്രേ ഉള്ളൂ.
മ്മ്‌, എന്ന ഇറങ്ങാം.
നിക്കട ഞാൻ നിനക്ക് ചായ എടുക്കാം.
വേണ്ട വന്നിട്ട് കുടിക്കാം
മ്മ്‌, എന്ന പോകാം എനിക്ക് മോളെ എന്നും പറഞ്ഞു അമ്മ സാറയെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, പക്ഷേ എഴുന്നേറ്റ അതെ സ്പീഡിൽ അവള് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു, മുഖഭാവം മാറി അവൾക്ക് വേദനിക്കുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.
എന്ത് മോളെ... അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവം കണ്ട് അമ്മ അധിയോടെ ചോദിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് എന്തോ പോലെ, കാലിന് ബലം കിട്ടുന്നില്ല, അടിവയറ്റിൽ വേദനയെടുക്കുന്നു.
അമ്മയും അവള് പറയുന്നത് കേട്ടു ഭയന്നു എന്ന് അമ്മയുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, സമയം കളയാതെ ഞാൻ വേഗം അവളെ എന്റെ രണ്ടു കൈയിലും കോരി എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വണ്ടിയിൽ കയറ്റി, അമ്മയും പിറകെ കയറി, ഞാൻ വേഗം വണ്ടി എടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലെക്ക്‌ പാഞ്ഞു. വണ്ടി ഓടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ സാറ വേദനകൊണ്ട് പുളയാനും മുളാനും ഒക്കെ തുടങ്ങിയിരുന്നു, അതികം വൈകാതെ തന്നെ അവള് വേദന കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി, അത് കേട്ട് എന്റെ എന്റെ ഉള്ളൂ പിടച്ചു, കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
മോനെ അഭി വേഗം പോടാ, മോൾക്ക് പെയിൻ തുടങ്ങി.
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എന്നെ കൂടുതൽ പേടിപ്പിച്ചു,
ആ അമ്മേ.... സാറയുടെ നിലവിളി എന്റെ നെഞ്ചില് തറച്ചു കയറുന്ന പോലെ തോന്നി.
ഞാൻ വണ്ടി പറ്റാവുന്ന അത്രയും വേഗത്തിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തിച്ചു.
ഒന്നിന് വേണ്ടിയും കത്ത് നിൽക്കാതെ സീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അവളെ എടുക്കാൻ വേണ്ടി പിറകിലെ ഡോർ തുറന്നപ്പോൾ കണ്ട