Chapter Title : ?അവളും ഞാനും തമ്മിൽ [ദത്താത്രേയൻ]

മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ ആ മുഖം സങ്കദത്താൽ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
എന്റെ മകൻ ഇത്ര അധപ്പദിച്ചുപോയി എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല, ആറ്റ് നോറ്റ് ഉണ്ടായതെന്ന് വെച്ച് ഒരുപാട് ലാളിച്ചു വളർത്തിയപ്പോൾ ഓർത്തില്ല തല താഴ്ത്തി നടക്കാൻ മകൻ കാരണക്കാരൻ ആകും എന്ന്, മക്കൾ തെറ്റുകാർ ആയാൽ അവരെ നേർവഴിക്ക് വളർത്താത്ത മാതാപിതാ ക്കളും തെറ്റുകാർ തന്നെയാ.
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ എന്നെ ഒരുപാട് കുത്തി നോവിച്ചു,
ആ വേദന അച്ഛന്റെ കാൽക്കൽ തന്നെ കരഞ്ഞു തീർത്തു, എന്റെ സങ്കടം മനസ്സിലാക്കി അച്ഛൻ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം തന്നെ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി സംസാരിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞങൾ മുന്നും കൂടെ സാറയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു, എനിക്ക് എന്തോ വല്ലാത്ത ഒരു പേടി ആയിരുന്നു. ഒരു ധൈര്യത്തിന് കണ്ണനും കൂടെ വിളിച്ച് അങ്ങോട്ടേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു. വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും കണ്ണനും എത്തിയിരുന്നു. ഞങ്ങളെ എല്ലാരേയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടതോടെ തോമസ് uncle നും മേരി അമ്മക്കും വലിയ സത്തോഷം.
ആഹാ ആരൊക്കെയാ ഇത്, എല്ലാരും ഉണ്ടല്ലോ, എന്റെ ദേവാ നിനക്ക് ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ ഒന്ന് ഇറങ്ങാൻ തോന്നിയല്ലോ.
കുറെ കാലത്തിനു ശേഷം അച്ഛനെയും എല്ലാരേയും ഒരുമിച്ചു കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ തോമസ് അങ്കിൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു
നിങ്ങൾ അവരെ മുറ്റത്ത് നിർത്തി സംസാരിക്കാതെ അകത്തോട്ട് വിളിക്കു മനുഷ്യാ
തോമസ് അങ്കിളിൻറെ ഉത്സാഹം കണ്ടു മേരിയമ്മ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു
ആ അത് തന്നെ നിങ്ങളെല്ലാവരും വാ അകത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കാം
പിന്നെ അദ്ദേഹവും ഞങ്ങളും