Chapter Title : ?അവളും ഞാനും തമ്മിൽ [ദത്താത്രേയൻ]

ആ കുട്ടി രക്ഷപ്പെട്ടത് ശരിക്കും അത്ഭുതമാണ്, മരണത്തിൻറെ വർക്ക് വരെ എത്തിയതായിരുന്നു എന്തോ ഒന്ന് അതിനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ നിങ്ങളുടെയൊക്കെ പ്രാർത്ഥനയും ഫലമായിരിക്കും, അവളുടെ ബോഡി ശരിക്കും വീക്കാണ് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് ഒരുകാരണവശാലും ഉറങ്ങാതിരിക്കാൻ സമ്മതിക്കരുത് കറക്റ്റ് സമയത്ത് മരുന്നും ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിപ്പിക്കണം മാനസികമായും ശാരീരികമായും കുറച്ചുനാളത്തേക്ക് യാതൊരുവിധ ബുദ്ധിമുട്ടും അവർക്ക് ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല ഒരു മൂന്ന് മാസത്തേക്ക് കമ്പ്ലീറ്റ് ബെഡ് റസ്റ്റ് വേണം ഒരുപാട് നേരം എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാൻ ഒന്നും സമ്മതിക്കരുത് അതൊക്കെ ആ കുട്ടിയുടെ ജീവന് തന്നെ ഭീഷണി ആയേക്കാം,
ശരി ഡോക്ടർ എല്ലാം ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം,
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഡോക്ടറെ ഞങ്ങൾ യാത്രയാക്കി, പിന്നെ ഒരു രണ്ടാഴ്ചത്തെ ആശുപത്രി വാസം കഴിഞ്ഞാണ് സാറേ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു വരുന്നത്, അവൾക്ക് യാതൊരുവിധ ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാകാതെ ഞാനും അമ്മയും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു, ആശുപത്രി വാസവും ഹെവി ഡോസ് ഉള്ള മരുന്നുകളും ഒക്കെ തന്നെ അവളെ ഒരുപാട് ക്ഷീണിപ്പിച്ചിരുന്നു. മോളുടെ കര്യങ്ങൾ മിക്കതും ഞാൻ തന്നെ ആയിരുന്നു നോക്കിയത്, അവൾക്ക് പാല് കൊടുക്കാൻ സാറയുടെ കൈയിലും കുളിപ്പിക്കാൻ അമ്മയുടെ കൈയിലും കൊടുക്കും, ബാക്കി എല്ലായിപ്പോഴും തന്നെ മോൾ എന്റെ അടുത്ത് ആയിരുന്നു.
മണിക്കുട്ടിയുടെ പേരിടീൽ ചടങ്ങിന്റെ അന്ന് അച്ഛന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി കുഞ്ഞിനെ പേര് വിളിക്കാൻ നേരം അവളോട് ആയിരുന്നു ആദ്യം ചോദിച്ചത് പക്ഷേ അവള് കടക്കണ്ണിട്ട്‌ എന്നെ നോക്കുക മാത്രം ആയിരുന്നു ചെയ്തത്, ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ മൗനം ആ കർത്തവ്യം എന്നെ ഏല്പിച്ചതിന്റെ സൂചന ആയിരുന്നു. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട അമ്മ അടുത്ത ഊഴം എനിക്ക് നൽകി, എന്ത് പറയും എന്നോർത്ത് പെട്ടെന്ന് ഞാനും ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു, കാരണം കുഞ്ഞിന് പേര് സാറ തന്നെ പറയും എന്ന് ആലോചിച്ച ഞാൻ അവൾക്കായി പേര് ഒന്നും നോക്കി വചിട്ടില്ലയിരുന്നു. എന്നൽ എന്റെ പരിഭ്രമം കണ്ട് സാറയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതി ചിരി വിടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, അത് നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഒരു പേര് പറഞ്ഞു സ്രാവണി.
സ്രാവണി എൻ്റെ മോൾ......