Chapter Title : ?അവളും ഞാനും തമ്മിൽ [ദത്താത്രേയൻ]

ഇത്രയും നാൾ മണികുട്ടിയുടെ അടുത്ത് വന്നില്ലല്ലോ, അത്കൊണ്ട് മണിക്കുട്ടി അമ്മയോട് കൂട്ടില്ല.
മണികുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരവും മറുപടിയും.

മോൾക്ക് അമ്മയെ കാണാൻ വരായിരുന്നല്ലോ. മുത്തശ്ശിമാരുടെ ഒക്കെ കൂടെ . എന്താ വരാഞ്ഞേ?

ചാച്ചൻ ഇല്ലാതെ മണിക്കുട്ടി എങ്ങോട്ടും പോകില്ല. ഒരു ദിവസം അമ്മയെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു മണിക്കുട്ടി വാശി പിടിച്ചപ്പോൾ  ചാച്ചൻ മണികുട്ടയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കുറെ കുറെ കരഞ്ഞു , അത് കണ്ടപ്പോ മണികുട്ടിക്കും സങ്കടം വന്നു  കരഞ്ഞു, ചാച്ചന് സങ്കടം ആകും എന്ന് കരുതി മണിക്കുട്ടി പിന്നെ അമ്മേനെ കാണണം എന്ന്  പറഞ്ഞിട്ടും ഇല്ല. മുഖം വീർപ്പിച്ചു സങ്കടത്തോടെ എന്റെ മോൾ അത്രയും  കേട്ടപ്പോൾ അവളെ  എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിച്ചു ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയാൻ തോന്നി എനിക്ക്, എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ   പോലെ  സാറ അത് ചെയ്തു.

സോറി മോളേ , മോൾ അമ്മയോട് ക്ഷമിക്ക്. ഇനി എന്റെ ചക്കര മുത്തിനെ വിട്ട് 'അമ്മ എങ്ങും പോകില്ല കേട്ടോ, എപ്പോഴും മണികുട്ടിയുടെ കൂടെ തന്നെ കാണും, അത്രയും പറഞ്ഞു സാറ മണികുട്ടിയെ വാരിപ്പുണർന്നു വീണ്ടും ഉമ്മ വെക്കാൻ തുടങ്ങി, ഇപ്പൊ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തു ചെറിയ ഒരു തെളിച്ചം ഒക്കെ ഉണ്ട് .

മെതിയടി പെണ്ണുങ്ങളെ പിറന്നാൾ ദിവസം ആയിട്ട്  ഇരുന്നു കെട്ടിപ്പിച്ചു കരഞ്ഞത്, എഴുനേറ്റു വാ സാധ്യ കഴിക്കാം. രംഗം ഒന്ന് മാറ്റുവാൻ വേണ്ടി മേരിയമ്മ എല്ലാരോടും ആയി പറഞ്ഞു.

ഓ  കുറച്ചു മുൻപേ ഞങ്ങൾ  എല്ലാവരും കണ്ടായിരുന്നു ആരാ കെട്ടിപിടിച്ചതെന്നും കരഞ്ഞതെന്നും...... മേരിയമ്മയുടെ  സംസാരം കേട്ട് കണ്ണൻ ആ നിമിഷം തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു.  അത് കേട്ട് എല്ലാരുടെയും മുഖത്തു  ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

  നീ പോടാ, നിനക്ക് ഇന്ന് ചോറ് തരില്ല, ചളിപ്പ് മാറ്റാൻ വേണ്ടി മേരിയമ്മയും തിരിച്ചടിച്ചു.

അയ്യോ ചതിക്കല്ലേ, ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ മേരിയമ്മേ , മേരിയമ്മയുടെ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റംസ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി രാവിലെ പോലും ഒന്നും കഴിക്കാതെയ ഞാൻ വന്നേക്കുന്നെ.

മ്മ് ഉവ്വ ഉവ്വ.

എന്നാ എല്ലാരും എഴുനേറ്റ് വാ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിക്കാം . എന്ന് പറഞ്ഞു മേരി