Chapter Title : ?അവളും ഞാനും തമ്മിൽ [ദത്താത്രേയൻ]

കഴിയുമായിരുന്നില്ല.  ഞാനും ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് തന്നെയാ എൻ്റെ എല്ലാം നിനക്ക് സമർപ്പിച്ചു നിൻ്റെ പെണ്ണായി ജീവിക്കാൻ. അന്നത്തെ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഞാൻ ശെരിക്കും ഹാപ്പി ആയിരുന്നു അഭി, രാവും പകലും എല്ലാം നിന്നെ കുറിച്ച് മാത്രം ആയിരുന്നു എൻ്റെ ചിന്ത, പക്ഷെ നീ അന്ന് പോയത് ഒരു കുരുന്നു ജീവനെ എൻ്റെ ഉദരത്തിൽ സമ്മാനിച്ചിട്ട് ആണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ശെരിക്കും ഭയന്ന് പോയി  അഭി. എല്ലാരും അറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ ഓർത്തു പേടിച്ചുപോയി. ആ സാഹചര്യത്തിൽ  എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ പകച്ചുനിന്നപ്പോഴാ നിങ്ങൾ എല്ലാം കൂടി എന്നെ പെണ്ണ് ചോദിച്ചു വരുന്നത്,  വേറെ ഒരു നിവർത്തിയും  ഇല്ലാതെ നിൻ്റെ അമ്മയോട് ഞാൻ തുറന്നു പറഞ്ഞു. 'അമ്മ തന്ന ധൈര്യത്തിലാ അന്ന് എല്ലാരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ചു ഞാൻ തുറന്നു പറഞ്ഞത്.  അതിലൂടെ നിന്റെ ഭാര്യ ആയി ഈ വീട്ടിലേക്ക് കയറാൻ  ദൈവം തന്നെ എനിക്ക് അവസരം ഉണ്ടാക്കി തന്നത് പോലെ തോന്നി , എന്നിട്ടും  എനിക്ക് നിന്നോട് മാത്രം അടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല എല്ലായിപ്പോഴും നീ എന്നിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി നടന്നു  അത് എന്നെ കുറച്ചൊന്നും അല്ല സങ്കടപ്പെടുത്തിയത്, പക്ഷെ ഒന്നും ഞാൻ പുറത്തുകാണിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം.

ഇത്രയും പറഞ്ഞശേഷം നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖം പൊക്കി അവൾ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ  എന്നെ നോക്കി , ഞാൻ  അവളുടെ നെറ്റിത്തടത്തിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തിട്ട് വീണ്ടും അവളെ കെട്ടിവരിഞ്ഞു,

ഒന്നും... ഒന്നും  എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു മോളെ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കടാ,  നിന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് പറ്റിയിരുന്നില്ല  മോളെ, നീ പറഞ്ഞതിന്റെ അത്രക്കൊന്നും ഇല്ലങ്കിലും എപ്പോഴൊക്കെയോ എൻ്റെ മനസ് നിന്നെ  ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു, അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അന്ന് എന്റെ മനസിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ നഷ്ട്ടമായിപ്പോയത്, പക്ഷെ നിന്നെ താലികെട്ടി കൊണ്ടുവന്നതിനു ശേഷം എപ്പോഴും ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും ഒക്കെ എൻ്റെ മനസ്സിൽ നീ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അപ്പോഴായിരുന്നു ഞാൻ പ്രണയം എന്ന വികാരത്തെ  അറിയാൻ തുടങ്ങിയത്. അതിൻറെ കൂടെ കുറ്റബോധവും എൻ്റെ മനസിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് സ്വയം മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്  അന്ന്