Chapter Title : അവൻ 1 [OG]
നിന്ന് പ്രായമായ ഒരാൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വെള്ളമുണ്ട്, ഇളം ക്രീം നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ട്. നരച്ച മുടിയും കട്ടിയുള്ള മീശയും. പ്രായത്തിന്റെ അവശതകൾ ശരീരത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നെങ്കിലും ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ഒരു ഗൗരവം നിലനിന്നിരുന്നു.
അയാളുടെ പിന്നാലെ മറ്റൊരാളും ഇറങ്ങി.
"അമ്മേ... ആരോ വന്നിട്ടുണ്ട്."
"ആരാ?"
"അറിയില്ല. ഒരാൾക്ക് നല്ല പ്രായമുണ്ട്."
അപ്പോഴേക്കും പുറത്തുനിന്ന് ഒരു വിളി കേട്ടു.
“ഇവിടാരുമില്ലേ..”
ആ ഒരു വിളി.
വർഷങ്ങളായി കേൾക്കാതിരുന്ന, എന്നാൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ശബ്ദം.
ശോഭയുടെ കൈയിലിരുന്ന സ്പൂൺ പതുക്കെ താഴെ വീണു.
അവൾ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
വരാന്തയിൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളുടെ കാലുകളെ ഒരുനിമിഷം നിശ്ചലമാക്കി.
അച്ഛൻ.
അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ദ്രിച്ചു.
രാമകൃഷ്ണൻ നായർ.
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആ മുഖം നേരിൽ കാണുകയായിരുന്നു അവൾ.
ഒരിക്കൽ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തണലായിരുന്ന മനുഷ്യൻ. പിന്നീട് തന്റെ പ്രണയത്തിന് മുന്നിൽ എതിർപ്പുമായി നിന്ന മനുഷ്യൻ. ഒടുവിൽ സ്വന്തം മകളെ ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ നിർബന്ധിതയാക്കിയ മനുഷ്യൻ.
എത്രയോ വർഷങ്ങൾ.
എത്രയോ ഓർമ്മകൾ.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു.
"അച്ഛാ..."
ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അതിൽ സങ്കടവും അത്ഭുതവും ഒരുപോലെ കലർന്നിരുന്നു.
രാമകൃഷ്ണൻ നായരും മകളെ നോക്കി കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അയാളുടെ കണ്ണുകളിലും ചെറിയൊരു നനവ് പടർന്നിരുന്നു.
"ശോഭേ മോളേ…സുഖല്ലേ നിനക്ക് ?"
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ശോഭയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
എന്നാൽ അവൾ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരേസമയം ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നു.
ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഇപ്പോൾ എന്തിനാണ്?
ഇത്രയും
💬 Comments
View all comments