അവൻ രാഹുൽ

Avan Rahul | Author : Valibhan

സുഹൃത്തുക്കളെ,

ഒരു കഥ, രാഹുലിന്റെ കഥ,അവൻ ഒരു സാധാ നാട്ടിൻപുരത്തുകാരൻ, വിദ്യാഭ്യാസം വേണ്ടുവോളം ഉണ്ട്,

സുന്ദരൻ ആയ ഒരു ഇരുപത്തിനലുകാരൻ.... അവന്റെ കഥ, അവനില്ലൂടെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് അവന്റെ ജീവിതം കാണിച്ചുതരാം... വാ.......

##############

ബാംഗ്ലൂർ റെയിൽവേസ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഇനി എന്ത്. അറിയില്ല. ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു അനാഥനാണ്.

കടബാധ്യതകൾ കുമിഞ്ഞൂകൂടിയപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും കണ്ട പോംവഴി ആത്മഹത്യാ.

പക്ഷെ പോയപ്പോ എന്നെ കൊണ്ടുപോയില്ല..

അച്ഛൻ ഒരു അനാഥൻ ആണ്, അമ്മയുടെ അമ്മ അമ്മയുടെ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചു. ഒറ്റമകൾ.

അച്ഛനുമായുള്ള കല്യാണത്തിനുശേഷം അമ്മയുടെ അച്ഛനും മരിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവർക്കുപിറകെ ഞാനും ഇന്ന് അനാഥനാണ്.

ജീവിതം അത് നാണയത്തെ പോലെയാണ്. രണ്ടുവശങ്ങൾ. ഒരു ഉയർച്ചയുണ്ടോ ഒരു താഴ്ചയും കാണും. സന്തോഷം മാത്രം അല്ല അതിനുപിന്നാലെ സങ്കടങ്ങളുംകാണും.

എന്റെ ഓർമവച്ച കാലംമുതൽ ഉയർച്ചയുമില്ല സന്തോഷവുമില്ല. പഠിക്കാൻ മാത്രം കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പഠിച്ചു ഒരു മെക്കാനിക്കൽ എഞ്ചിനീയർ ആയി. കമ്പിസ്റ്റോറീസ്.കോംഇന്ന് ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിലേക്കു വന്നത് ഒരു ജോലി ശെരിയായിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തും സഹപാടിയും ആയ മഹേഷ്‌, അവൻ ഇവിടെ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ ആണ്. ജോലിയുണ്ട്. അവനാണ് എനിക്കും ഒരു ജോലി കണ്ടെത്തിതന്നത്. ഒരു സർവീസ് സെന്ററിൽ മെക്കാനിക്കായിട്ട്. താമസം അവന്റെയൊപ്പം അവന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ.

ഇനി ഞാൻ ആരാണെന്നല്ലേ....

എന്റെ പേര് രാഹുൽ. വയസ് 24..

പരേതരായ, വിജയന്റെയും സുജാതയുടെയും ഏക മകൻ.. പിന്നെ കൂട്ടുകാരെന്ന്പറയാൻ ആകെയുള്ളത് മഹേഷ്‌ മാത്രം. ഇതുവരെ ആരോടും പ്രേമം തോന്നാത്തതുകൊണ്ട് അതും ഇല്ല..

ബാംഗ്ലൂർ...

റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽനിന്നും പുറത്തിറങ്ങി മഹേഷിനെ വിളിച്ചു..

ഞാൻ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ അടയാളം പറഞ്ഞുകൊടുത്തപ്പോൾ അവൻ എന്റടുത്തേക്ക് വന്നു.

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു ആശ്വാസം.

എന്തെന്നറിയില്ല കുറെ നാൾക്കുശേഷം കണ്ടെത്തുകൊണ്ടാണോ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി..എന്റെ മാത്രം അല്ല അവന്റെയും

കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു

"""""'എത്ര നാളായടാ കണ്ടിട്ട്...."""""'

എനിക്ക് വാക്കുകൾ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല

പൊതുസ്ഥലം ആണെന്നുപോലും ഞാൻ മറന്നു

അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു പൊട്ടി പൊട്ടി