Chapter Title : അവർക്കു അവർ മതി 4 [അമവാസി]

സമയം തന്റെ മകളുടെ പ്രായം ഉള്ള ഒരു കുട്ടി തന്റെ അണ്ടി പിടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു തരിപ്പ് കേറില്ല ആ അവസ്ഥയിൽ ആണ് രാമന്.. പിന്നെ എക്സ്ട്രാ വർത്താനം ഒന്നും ഇല്ല,. എൻജോയ് എൻജോയ്...

കട്ടിലിൽ കടത്തി...

ലയ : അച്ഛാ... എന്താ അച്ഛാ എന്നെ ഇവിടെ വെക്കാൻ കാരണം

രാമൻ : മോളെ അതൊക്കെ ഒരു കഥയ കൊച്ചേ.. ചെലരുടെ ചോര തോളപ്പു കൊണ്ട് പലതും കാണിക്കും അപ്പൊ ആരും ഈ ചെയിത കർമം ഒന്നും തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന് എന്ന കർമം അത് തിരുച്ചു വരാതെ പോവില്ല

ലയ : ശെരിയാ ഈ ബൂംറങ് പോലെ

രാമൻ : അതെന്താ മോളെ

ലയ : അത് അച്ഛന് കുട്ടിക്ക് മനസ്സിലാവില്ല ബാക്കി പറ

രാമൻ : എന്റെ ഭാര്യ കർത്താവിനെ മറന്നു ഞാൻ പലതും ചെയിതു... അവൾ കൺകെ തന്നെ പല പര സ്ത്രീ ബന്ധം.. ഒരു ആണ് കുടുംബം നോക്കേണ്ട സമയത്തു ഒരു പെണ്ണ് കഷ്ട പെട്ടു കുബുമ്പം നോക്കുവോ അവളെ കുറ്റം പറഞ്ഞു പിന്നെ സ്വന്തം സന്ധത്തിയെ സ്നേഹിക്കുവോ അവനു വേണ്ടത് എന്താ എന്നോ ഒരു അച്ഛന്റെ സ്നേഹമോ കൊടുത്തില്ല കുറ്റപ്പെടുത്തൽ അല്ലാതെ.. എന്നിട്ട് എന്റെ ഈ ആവാത്ത കാലത്ത് എന്നെ മനസ്സിലാക്കി അവര് എനിക്ക് വേണ്ടി ഇതൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോ...

ലയ : മനസ്സിൽ ആയി അച്ഛാ.. ആ അമ്മ അത്രയും പാവം ആയിരുന്നു അല്ലെ.. ഇന്ന് ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി നോക്കുമ്പോൾ അവർ ഒരു തുണി പോലും ഇല്ലാതെ നിക്കുവായിരുന്നു..