Chapter Title : അവിചാരിതം: പാർട്ട്‌ 1 തൊഴുത്തിലെ കറവ [Nolan]

നിറയെ ആൾകാർ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. വിളിപ്പാടകലെ ഭർത്താവും, ഇത്രയും ജനങ്ങൾനടുവിൽ വെച്ച് അവൻ എന്നെ സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ വേഗം ചേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ചേട്ടനെ ഞാൻ അകത്തേക്ക് ചായ കുടിക്കാനായി കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി..ചേട്ടന് ചായ കൊടുത്തതിനു ശേഷം എന്റെ മനസ് വീണ്ടും ചിന്തയിലേക്ക് ആണ്ടു..തനിക്കെന്താണ് പറ്റിയത്.?എന്തിനാണ് തീർത്തും അപരിചിതനും ആദ്യമായി കാണുന്നതുമായ ഒരു വന്റെ സൗന്ദര്യം താൻ ഇങ്ങനെ കീറിമുറിച്ച് ആസ്വദിച്ചത്. അവന്റെ കുറ്റിത്താടിയിലെ നരച്ച ഒന്നോ രണ്ടോ രോമങ്ങൾ വരെ താൻ ആ നോട്ടത്തിൽ കണ്ടു പിടിച്ചു. എന്താണ് തനിക്ക് പറ്റിയത്. ധ്വയാർത്ഥം വച്ചുള്ള അവന്റെ സംസാരം മനസിലായിട്ടും എന്താണ് താൻ മറുത്തൊന്നും പറയാതിരുന്നത്. അക്ഷരർത്ഥത്തിൽ താൻ അത് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നോ. അതോ ആദ്യമായി ഒരുവൻ തന്നോടിങ്ങനെ പെരുമാറിയപ്പോൾ പകച്ചു പോയതാണോ.. അല്ല അക്ഷരർത്ഥത്തിൽ താൻ ഉള്ളുകൊണ്ട് അത് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. തന്നേക്കാളും 12 വയസൊളം ഇളയ പയ്യൻ തന്റെ ശരീരം നോക്കി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് കമ്മന്റ് അടിക്കുന്നത് താൻ ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. നല്ലൊരു സംതൃപ്തമായ സെക്സ് കിട്ടാത്ത തന്റെ ശരീരം നല്ലൊരു കരുത്തനായ ആണിന്റെ കൈകളിൽ അമരാൻ കൊതിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു ഭാര്യയും അമ്മയും കൂടിയായ തന്നെ പറ്റി ഒരുവൻ മോശമായി കമന്റടിച്ചിട്ടു കൂടിയും അത് ആസ്വദിക്കാനുള്ള മനോനിലയിലേക്ക് തന്റെ മനസ് അധഃപതിച്ചത്.അതുകൊണ്ടാണ് അത് കേട്ട് തന്റെ പൂർ തേൻ  കിനിഞ്ഞത്. നല്ലൊരു സെക്സിന്റെ സംതൃപ്തി ശരീരം കൊതിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി. പക്ഷെ എങ്ങനെ? എന്നോ ബലം നഷ്ട പെട്ട സുമേഷേട്ടനെ അത്യന്തം നിരാശയോടെ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കി. അദ്ദേഹം അപ്പോൾ ആ ചായ ഗ്ലാസ് എടുത്തു ഒന്ന് മൊത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എന്താടി നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രീതിയിൽ  നോക്കുന്നെ.ഞാൻ പറഞ്ഞു ഒന്നുമില്ല ചേട്ടൻ ഇങ്ങനെ ചായ കുടിക്കുന്നത് അടുത്തിരുന്നു കണ്ടിട്ട് എത്ര നാളായി.
ബാക്കി ചായ കൂടി വലിച്ചു  തീർത്തു ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ച് കൊണ്ട് സുമേഷ് പറഞ്ഞു. " ഇതാണോ ഇപ്പൊ ഇത്ര വല്യ കാര്യം". അദ്ദേഹം വച്ച ചായ ഗ്ലാസ്‌ എടുത്തു കഴുകാൻ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു
" ചേട്ടനിതൊക്കെ നിസ്സാരം ആയിരിക്കാം, ചേട്ടൻ ജോലിക്ക് വേണ്ടി ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞു വച്ചപ്പോൾ പലതും എനിക്ക് ഇതുപോലെ നഷ്ടമായി " ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അല്പം പരിഭവ ഭാവത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവിടെ  ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അടുക്കള വാതിൽക്കലേക്കെത്തി