Chapter Title : ♥️അവിരാമം♥️ 3 [കർണ്ണൻ]

കാഴ്ച.. സൺ‌ഡേ രാവിലെ 8 മണിക്ക് ഞാൻ നിനക്കായ് കാത്തു നില്കും കുറവിലങ്ങാട് പള്ളിക്കു മുന്നിൽ.......

പറഞ്ഞു തീർത്തു വായ പൊത്തി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും അനീറ്റ ഓടി അകന്നു. മുറ്റത്തു കിടന്നിരുന്ന കാറിനുള്ളിൽ കയറി സീറ്റിലേക്കു അലച്ചു വീണു കൊണ്ട് അലറി കരഞ്ഞു.

അനീറ്റ പോയ വഴിയിലൂടെ നോക്കിയെങ്കിലും

കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിന്നിരുന്നതിനാൽ ഒന്നും തന്നെ അവനു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മനസിനുള്ളിലെ വേദനകൾ എല്ലാം കൂടി പൊട്ടി വന്ന ഹിരൺ മുഖം പൊത്തി നിന്ന് വിതുമ്പി.

തങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അത്ര പന്തിയല്ല എന്ന തോന്നലിൽ പെൺകിടാങ്ങൾ എല്ലാവരും അനീറ്റയുടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. മനുവും കൂട്ടരും ഹിരണിന്റെ അടുത്തേയ്ക്കും.

അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞു അനീറ്റയും കൂട്ടുകാരും അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി.

അപ്പോളും ഹിരൺ അതെ ഇരിപ്പു തുടർന്നു.

എന്തോ ഒരു ഏകാന്തത അവനെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുലച്ചു. രാവിലെ റിൻസിയെ പിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ അതെ അവസ്ഥ ഇപ്പൊ അനീറ്റ പോയപ്പോളും. റിൻസിയെ താൻ എത്രത്തോളം ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അത്ര തന്നെ അനീറ്റയെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ അതാണോ ഇപ്പോ അവൾ പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഈ പിടച്ചിൽ. സത്യത്തിൽ ഇത്രയും നാള് ഇഷ്ടം അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞതും പെരുമാറിയതും എല്ലാം സ്വയം ഒരു വിശ്വസിപ്പിക്കൽ മാത്രം ആയിരുന്നോ. അതെ അത് തന്നെയാണ് ശെരി.

റിൻസി തനിക്കു ആരാണോ അത് തന്നെയാണ് അനീറ്റയും.

ഹിരൺ കൈ എടുത്തു സ്വയം തലയ്ക്കടിച്ചു. മുഖം പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ടവൻ അലറി കരഞ്ഞു.

കാര്യത്തിന്റെ ഏകദേശ രൂപം മനസിലായ തോംസൻ