Chapter Title : ♥️അവിരാമം♥️ 7 [കർണ്ണൻ]

ഞെട്ടി പിടഞ്ഞു അവൾ ചുറ്റും പരതി...

ആാാാാാ ഹഹാ.......

വീണ്ടും അതെ അലർച്ച.... ഹാളിൽ നിന്നും.....

പേടിച്ചരണ്ട മിഴികളും വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരവുമായി അവൾ റൂമിന്റെ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു പുറത്തേക്കു പാഞ്ഞു....

കാലിൽ ആണി തറച്ച പോലെ അവൾ ആ കാഴ്ച കണ്ടു തരിച്ചു നിന്നു....

ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും പേടിച്ചു ഓടി വന്നതിനാൽ അവൾക്കു ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ ഒന്നും മനസിലായില്ല.....

ഹാളിലെ ഇരുട്ടിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്... ഹിരൺ ആണോ മനസ്സിലാവുന്നില്ല....

ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷെ ഭയം കാരണം അവളുടെ നാവു അനങ്ങിയില്ല.....

കോടമഞ്ഞിലും പെരു മഴയിലും തണുത്തുറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിലും ആ ഇരുട്ടിൽ അവൾ വെട്ടി വിയർത്തു......

സോഫയിൽ ഇരുന്ന ആൾ കയ്യിൽ ഇരുന്ന ലൈറ്റർ കത്തിച്ചു....

ഹിരൺ......

അനീറ്റയുടെ ചുണ്ടുകൾ ആ പേര് ഉരുവിട്ടു....

അപ്പോളും അവളിൽ ഭയത്തിന്റെ ലാഞ്ചന നിഴലിച്ചു നിന്നു....

ഹിരണിന്റെ മുഖത്തു ക്രൂരമായ ഭാവം....അതോ തനിക്കു തോന്നുന്നതോ.... അനീറ്റയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു.....

അതെ ക്രൂരമായ ഭാവം മുഖത്തു ആരോടോ ഉള്ള പക.....

തനിക്കു മുന്നിൽ സംഭവിക്കുന്നത് എന്താണ് എന്ന് മനസിലാകാതെ അവൾ നിന്നു.....

കയ്യിൽ ഇരുന്ന ലൈറ്റെർ കത്തിച്ചുപിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ഹിരൺ മുന്നോട്ടു ആഞ്ഞു....

ഹിരണിനു മുന്നിലിരുന്ന ടേബിളിൽ ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി മെഴുകു തിരികൾ മിഴി തുറന്നു...

ആ മെഴുകു തിരി വെളിച്ചത്തിൽ പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന ഹിരണിന്റെ മുഖം...

ഡിംഗ്..... ഡോങ്.....

പഴമയുടെ പ്രതീകമായ ഹാളിൽ തൂക്കിയിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് നിർമ്മിത ക്ലോക് അലാറം അടിച്ചു...

ഏറെ കേട്ടു പഴകിയിരുന്ന ആ ശബ്ദം പോലും അവളെ ഭയപെടുത്തി...

അമ്മേ എന്ന് അലറി അവൾ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു....

ഡിംഗ്... ഡോങ്... ഡിംഗ്.. ഡോങ്... ഡിംഗ് ഡോങ്.....

നിർത്താതെ ആ ക്ലോക് അലാറം മുഴക്കി..

ക്ലോക്കിന്റെ ശബ്ദം ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അനീറ്റ നെഞ്ച് തടവികൊണ്ട് ശ്വാസ ഗതി സാധാരണ നിലയിലേക്ക് മാറ്റി....

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ സോഫയിൽ ഹിരൺ ഇല്ല....

ടേബിളിൽ അനേകം മെഴുകു തിരികൾ എരിയുന്നു......

ഹിരൺ..... ഹിരൺ..... എന്താ ഇത്... എന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിപ്പിക്കണേ....

ഹിരൺ.....

അവൾ ചുറ്റും കാണോടിച്ചു വിളിച്ചു....