Chapter Title : അയലത്തെ വീട്ടിലെ റോൾ മോഡൽ [Aaradhana]

എന്ന് വിചാരിച്ച ഞാൻ അടുക്കള വാതിൽ ചാരി തിരികെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.

ടീഷർട്ട് ഒന്നും കാണാനില്ല, എല്ലാം കഴുകിയിട്ടിരുന്നു, അലക്കിയ തുണികൾ എല്ലാം ഉമ്മ നേരെ ഉമ്മയുടെ മുറിയിലേക്കാണ് ഇടാറ്. ഒരു തോർത്തുമെടുത്ത് ഉമ്മയുടെയും വാപ്പയുടെയും മുറിയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടത് നനഞ്ഞ് കുതിർന്നുകിടക്കുന്നതായിരുന്നു.

തുറന്നുകിടന്നിരുന്ന ജനൽപാളിയിലൂടെ മഴവെള്ളം നന്നായി ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. ഉമ്മയോടുള്ള ദേഷ്യം എനിക്ക് വല്ലാണ്ട് കൂടി. യാതൊരു ശ്രെദ്ധയുമില്ലാതെ, അടുക്കളവാതിലും തുറന്നിട്ട ഉമ്മ ഇതെങ്ങോട്ടേക്കാണ് പോയതെന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചിരുന്നു.

കാല് തെന്നാതെ പതിയെ ജനാല അടയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ കുറച്ച് മാറിയുള്ള വിറക് ഷെഡ്‌ഡിൽ ഉമ്മ നിൽക്കുന്നതായി കാണുന്നത്.

വലിയ കുറച്ച് കമ്പുകളും ഒരു നീല ടാർപ്പയും കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണ് ആ ഷെഡ്ഡ്.

ഉള്ളിൽ വന്ന ദേഷ്യം തീർക്കാനായി ഞാൻ നേരെ വീണ്ടും അടുക്കളവാതിൽ തുറന്ന് അവിടെ ഉമ്മയെയും പ്രതീക്ഷിച്ച് നിന്നു.

ഏകദേശം അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നില്ല. എന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു. അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് നോക്കാം.

ചുറ്റും നോക്കിയിട്ടും കുടയൊന്നും കാണാതിരുന്ന ഞാൻ നേരെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വീടിന്റെ ഷേഡിന്റെ തണലിൽ ഞാൻ പിന്നെയും ഷെഡ്ഡ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

വീടിന്റെ പിന്നിലെ മൂലയ്ക്ക് എത്തിയ ഞാൻ ഒന്നുരണ്ടുവട്ടം ഉമ്മയെ വിളിച്ചു, ഒരു ഇരുപത് അടി മാത്രം ദൂരം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളെങ്കിലും ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല, ഉറച്ച മഴ തന്നെ കാരണം.

മഴ നനയാതെ ഇനി വഴിയില്ല, ഞാൻ പതിയെ ഓടാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ഒന്നുരണ്ട് അടി നീങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾ പെട്ടെന്ന് നിലച്ചു. ഒരു കാവി ലുങ്കി ധരിച്ചിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നു. മൂന്നുവശങ്ങളും മറഞ്ഞിരുന്നതുകൊണ്ട് അധികം കാണുന്നില്ല.

വാപ്പയ്ക്ക് ഈ നിറത്തിൽ ലുങ്കി ഇല്ല, പിന്നെയാരാണ് ഉമ്മയോടൊപ്പം ഇവിടെ...?

എന്റെ മനസ്സ് ചോദിച്ചു. നേരെ അവിടേക്ക് ചെല്ലാനുള്ള എന്റെ ഉദ്ദേശം ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു, മറ്റുവഴി കാണണം.

കുലച്ചുനിന്നിരുന്ന വാഴകളായിരുന്നു പിന്നാമ്പുറം മുഴുവനും, അവിടേക്ക് നിന്നാൽ ചിലപ്പോൾ കാണില്ല.

പലവട്ടം ആലോചിച്ച ഞാൻ തിരികെ നടന്ന് വാഴകൾക്കിടയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.

ഏകദേശം ഷെഡ്‌ഡിന്റെ മുൻവശം കാണാൻ പറ്റുന്നഭാഗത് ഞാൻ എത്തിയിരുന്നു, ആവശ്യത്തിന് ദൂരമുണ്ടെന്ന് തോനുന്നു. എന്റെ