അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി

Ayalpakkathe Leela Aunty | Author : Mighty Raju

പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ;

ഇതെൻ്റെ ആദ്യത്തെ കഥയാണ്- അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒരു തുടക്കക്കാരന്റെ എല്ലാ തെറ്റുകളും ഇതിലുണ്ടാകും

ഈ സ്റ്റോറി ഞാൻ അല്പം സ്ലോ ബിൽഡപ്പ് സ്റ്റോറിയായി എഴുതാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ട് ആരും പെട്ടന്നൊരു സെക്സോ മറ്റു കാര്യങ്ങളോ പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.(എന്നാലും രസം നിലനിർത്തുന്ന രീതിയിൽ എഴുത്തിനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രെമിച്ചിട്ടിണ്ട്.)

എഴുത്തിലെ തെറ്റുകൾ നിങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കണം, അടുത്ത ഭാഗങ്ങളിൽ അത് തിരുത്താൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ ❤.

👉നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളും തുറന്നുപറയണം, അവ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ മാനിച്ചുകൊണ്ട് മാറ്റം വരുത്താൻ ശ്രെമിക്കും.

അധ്യായം 1: ജനാലയ്ക്കപ്പുറം

മഴ ചാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. സമയം സന്ധ്യയോടടുക്കുന്നു. പതിവുപോലെ ജനലിന്റെ അരികിലുള്ള കസേരയിൽ വന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു മനു. ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സിന്റെ ചെറുപ്പവും, ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ മടുപ്പും അവനെ പലപ്പോഴും ഈ ജനാലയുടെ അരികിൽ എത്തിക്കാറുണ്ട്. അവന്റെ ലോകം ആ ജനാലയിലൂടെ കാണുന്ന കാഴ്ചകളായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും, എതിർവശത്തെ വീട്ടിലെ കാഴ്ചകൾ.

ആ വീടിനൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. ജോയിച്ചേട്ടന്റെയും ഭാര്യ ലീലച്ചേച്ചിയുടെയും വീട്. ജോയിച്ചേട്ടന് വയസ്സ് അമ്പത്തിയഞ്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും, എപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ അസുഖങ്ങളുടെയും ക്ഷീണത്തിന്റെയും തടവറയിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ. എന്നാൽ ലീലച്ചേച്ചി... മനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴും തേടുന്നത് ആ രൂപത്തെയായിരുന്നു.

നാല്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സുണ്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം. ഈ പ്രായത്തിലും എങ്ങനെയാണ് ഒരാൾക്ക് ഇത്രയധികം സൗന്ദര്യം നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്നത്? മനു പലപ്പോഴും സ്വയം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. വെളുത്തുതുടുത്ത ശരീരം, ആവശ്യത്തിന് തടിയുള്ള, ഒതുക്കമുള്ള രൂപം. സാരിയുടുത്ത് കാണാനായിരുന്നു അവനേറെയിഷ്ടം. വയറിനു താഴേക്ക് ഞൊറിവുകളിട്ട്, മുന്താണി ഒരു വശത്തേക്ക് ഒതുക്കി നടക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ ഉടലിന്റെ ഓരോ വളവുകളും ഭംഗിയായി കാണാമായിരുന്നു.

ഇന്നും പതിവ് തെറ്റിയില്ല. മഴ ചെറുതായി നനഞ്ഞ മുറ്റത്ത് നിന്ന് തുണികൾ എടുക്കുകയായിരുന്നു ലീലച്ചേച്ചി. ഒരു കടും നീല നിറത്തിലുള്ള നൈറ്റിയായിരുന്നു വേഷം. മഴച്ചാറ്റലിൽ നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നിരുന്നു. അതിന്റെ നേർത്ത തുണിക്കുള്ളിലൂടെ കറുത്ത നിറമുള്ള ബ്രായുടെ വള്ളികൾ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. മുടി പിന്നോട്ട് വലിച്ചു കെട്ടിയിരുന്നു, നനഞ്ഞ ചില മുടിയിഴകൾ മുഖത്തേക്കും കഴുത്തിലേക്കും വീണു കിടന്നു.

തുണികൾ ഓരോന്നായി എടുത്ത് കയ്യിലെ ബക്കറ്റിലേക്ക് ഇടുമ്പോൾ അവർ ചെറുതായി കുനിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ കുനിയുമ്പോഴും നൈറ്റിയുടെ കഴുത്തിലെ വിടവിലൂടെ അവരുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മനുവിന് കാണാമായിരുന്നു. അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ കാഴ്ച കണ്ടിരുന്നതേയുള്ളൂ. അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. അവന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപെടുന്ന പോലെ തോന്നി അവന്.

പെട്ടെന്നാണ് ലീലച്ചേച്ചി തലയുയർത്തി നോക്കിയത്. കൃത്യം അവന്റെ ജനലിനു നേരെ. ഒരു നിമിഷം അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിലിടഞ്ഞു. മനു പെട്ടെന്ന് പതറിപ്പോയി. അവൻ വേഗം ജനലിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ട് വലിയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ, ലീലച്ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യമോ വെറുപ്പോ അല്ലായിരുന്നു. നേരിയൊരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞതിലുള്ള ഒരു കള്ളച്ചിരി.

അവർ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ തുണികളുമെടുത്ത് അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി. പക്ഷെ ആ നോട്ടവും ചിരിയും മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ