Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 3 [Nima Mohan]

കുടിച്ചു.. മുൻ വാതിലിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും സോന എഴുന്നേറ്റു..
"ആരാണോ ഈ നേരം.."
പറഞ്ഞിട്ട് അവള് ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടതും സോനയൊന്നു ഞെട്ടി തൊട്ടു മുന്നിൽ ചെട്ടിയാർ.. അയാളെ കണ്ടതും സോന പെട്ടന്ന് വല്ലാതായി.. അയാളുടെ നോട്ടം സോനയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് നീണ്ടു.. അവൾക്ക് തൊലിയുരിയുന്ന പോലെ തോന്നി..
"എൻ്റെ പൈസ തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു ജോയി പറ്റിച്ചിട്ട് പോയിട്ടു മാസം മൂന്നായി.. എനിക്കിപ്പോ എൻ്റെ കാശ് വേണം.."
അയാള് തമിഴ് കലർന്ന മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞു.
മദ്യലഹരിയിൽ അയാളുടെ ശബ്ദം കുഴഞ്ഞിരുന്നു.. ചാരായത്തിൻ്റെ മനം മടുപ്പിക്കുന്ന മണം സഹിക്കാൻ സോന ബുദ്ധിമുട്ടി.
"നാളെ കഴിഞ്ഞ് തരാം.."
അവൾ അസഹ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
"ഉറപ്പാണോ..."
"അതെ.."
"തന്നില്ലേൽ എന്താണുണ്ടാവുക എന്നറിയാമല്ലോ.. ജോയിയേ ഞാൻ വേണ്ട രീതിയിൽ കാണും.. കുറച്ച് പൈസ അങ്ങോട്ട് കൊടുത്തിട്ട് നിന്നെ ഇങ്ങ് തരാമോ എന്ന് ചോദിക്കും.."
സോനയ്ക്ക് അടിമുടി തരിച്ചു കയറിയെങ്കിലും അവൾ പ്രതികരിച്ചില്ല.. അവൾ വാതിൽ വലിച്ചടച്ച് അയാളുടെ മുഖത്തടിക്കാനുള്ള ദേഷ്യമങ്ങ് മാറ്റി..
"അയാള് വന്ന് വന്ന് വീട്ടിൽക്കേറി വൃത്തികേട് പറയാറായല്ലോ ചേച്ചീ.."
"എൻ്റെ ഗതികേട്.. അല്ലാണ്ടെന്ത് പറയാനാ.."
അവൾക്ക് ഗദ്ഗദം വന്നു പോയി.
"ചേച്ചി വിഷമിക്കണ്ട.. ഇയാളുടെ കാര്യം നമുക്ക് ഉടനെ ശരിയാക്കാം.."
ശൗരി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു
"എന്നാലും ഇവനൊക്കെ വന്നു വന്നു വീട്ടിൽക്കേറി അലവലാതിത്തരം പറയാറായല്ലോ.. എൻ്റെ ഒരു അവസ്ഥ.. ഇതിനെല്ലാം കാരണം എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ ഒരുത്തനാണ്.."
സോനയുടെ ശബ്ദം ചിലമ്പി.
"നമുക്ക് ശരിയാക്കാം ചേച്ചീ.. ഞാനല്ലേ പറയുന്നത്.."
"എന്നാലും ആ കൊച്ചൻ്റെ കയ്യീന്ന് എങ്ങനാ കാശ് വാങ്ങിക്കുന്നതെന്നോർത്തിട്ട്.."
സോന അവൻ്റെ അരികിലിരുന്നു
"അതോർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട ചേച്ചീ.. അവൻ്റെ വീട്ടിൽ ഒരു ബാഗ് നിറയെ സ്വർണവള ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഒരു നൂറു പവനെങ്കിലും കാണുമെന്നാ.."
"നൂറു പവനോ.."
അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു പോയി..
"പിന്നില്ലാതെ.."
"അവരു പെന്തിക്കോസിൽ ചേർന്നില്ലേടാ.. അപ്പൊ വളയോക്കെ വെറുതെ ഇരുന്നു പോകുമല്ലോ.. ഇടാനും പറ്റില്ല.."
"ചേച്ചി അവനെ ഒന്നു സോപ്പിട്ടു നോക്കിയാൽ അതീന്നു നമുക്ക് കുറച്ച് വളയൊപ്പിക്കാം.."
ശൗരി