Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന [Nima Mohan]

നോട്ടം അങ്ങോട്ടേക്ക് നീസ്ഥു. വഴിയരികില്‍ സൈക്കിള്‍ വെച്ചിട്ട് ഒരാള്‍ നട കയറി വരുന്നത് മേദിനി കസ്ഥു.. ഇരുട്ടായതിനാല്‍ മുഖമൊന്നും വ്യക്തമല്ല.. തൊഴുത്തില്‍ കത്തിക്കിടക്കുന്ന ബള്‍ബിന്‍റെ വെട്ടത്തിലേക്ക് അയാളെത്തിയതും മേദിനി തെല്ലൊന്നമ്പരന്നു.. പത്തിരുപത് വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പൊടിമീശക്കാരന്‍ പയ്യന്‍.. പക്ഷേ പ്രായത്തില്‍ കവിഞ്ഞ പക്വത തോന്നിക്കുന്ന മുഖം.. അവന്‍റെ നോട്ടം തന്‍റെ നെഞ്ചിലേക്കും അവിടുന്ന് താഴേക്കും നീളുന്നത് കണ്ടപ്പോളാണു മാറിലിട്ടിരുന്ന തോര്‍ത്ത് തൊഴുത്ത് വൃത്തിയാക്കുമ്പോളെടുത്ത് അഴയിലിട്ട കാര്യം മേദിനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നത്..
നാല്‍പത് സൈസിന്‍റെ പര്‍വതങ്ങള്‍ പോലുള്ള മാറിടങ്ങള്‍ സ്വന്തമായുള്ള തന്‍റെ നെഞ്ചിലോട്ട് നോക്കാത്തവരൊന്നും ആണുങ്ങളല്ലന്നറിയാവുന്നവളായിരുന്നു മേദിനി.. അതുകൊണ്ട് അവന്‍റെ നോട്ടത്തെ സ്വാഭാവികമായ ഒന്നായി കസ്ഥുകൊണ്ട് അവള്‍ അവഗണിച്ചു..
സുധ ചേച്ചിയുടെ മോനാണോ..
അവള്‍ തിരക്കി..
അതേ.. പേരു ശൗരി.. ശൗരിപ്രസാദ്..
തൊഴുത്തിലേക്ക് കയറിയിട്ട് ചിരപരിചിതനെപ്പോലെ അവന്‍ പശുവിന്‍റെ ദേഹത്തൊക്കെ തഴുകി വിളിച്ചു.. തന്‍റെ നേരേപോലും കൊമ്പ് കുലുക്കാറുള്ള പശു ഇണക്കത്തോടെ നിന്നുകൊടുക്കുന്നത് കണ്ട് അവള്‍ക്ക് തെല്ലതിശയം തോന്നി..
ക്ടാവിനെ കുടിപ്പിച്ചാരുന്നോ..
അവള്‍ തലകുലുക്കി..
അപ്പോ ചുരത്തിക്കാണും.. ആ പാത്രമിങ്ങെടുത്തേ ചേച്ചീ കറന്നേക്കാം..
അവള്‍ പാല്‍ക്കലമെടുത്തു കൊടുത്തു. കൊരസ്ഥിപ്പലകയിലിരുന്നിട്ട് അകിടു കഴുകി വെളിച്ചെണ്ണ പുരട്ടിയിട്ട് ശൗരി പശുക്കറവ തുടങ്ങി.. തള്ളവിരലും ചൂസ്ഥുവിരലുമിട്ട് ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിലാണു അവന്‍ കറവ തുടങ്ങിയത്... ഇരുപതു മിനിറ്റോളമെടുത്തു കറവ.. പാതിനിറഞ്ഞ പാല്‍ക്കലമെടുത്ത് അവന്‍ മേദിനിയുടെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു.. തലേന്നത്തേക്കാള്‍ കൂടുതലുണ്ടന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നി.
ചേച്ചിയാ അളവു പാത്രമിങ്ങെടുത്തേക്ക്..
അവള്‍ അളവു പാത്രവും തൂക്കുപാത്രവുമെടുത്ത് അവനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു.. ശൗരി പാലളന്നു..
അഞ്ചര ലിറ്ററുണ്ട് ചേച്ചീ.. ചേച്ചി ഒന്നുകൊസ്ഥും പേടിക്കണ്ട.. ഒരാഴ്ച കൊണ്ട്