Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 2 [Nima Mohan]

ഓടിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്തെത്തിയപ്പൊളാണു അതു സെന്റ്‌ ജോസഫിലെ സ്സുഡന്റ്‌ ശൗരിയാണന്ന്‌ അവള്‍ കണ്ടത്‌. അവന്‍ ഓടിവന്നു കുടക്കീഴിലേക്ക്‌ കയറി.
“മിസ്സേ..ഞാനാ ശൗരി. എന്നെയൊന്ന്‌ ബസ്‌ സ്സോപ്പിലേക്ക്‌ വിടുമോ. നനയാതെ പൊയ്ക്കോളാം.."
“നീയെന്താ ശൗരീ കുടയെടുത്തില്ലേ..”
“ഓഹ്‌.. എടുത്താലും എവിടേലും വെച്ച്‌ മറന്നുപോകുമെന്നേ.. അത് കൊണ്ട് എടുത്തില്ല”
“കൊള്ളാം മഴവെള്ളം തലേ വീഴുമ്പോളും കുടയുടെ കാര്യം ഓർക്കത്തില്ലേപ്പിന്നെ നീയൊക്കെ നനയുന്നതാ നല്ലത്.."
ശൗരി ചിരിച്ചു.
“ഞാനാ കടയുടെ ഇറമ്പിൽ നിക്കുവായിരുന്നു. അപ്പഴ മിസ്സിനേക്കണ്ടത്.."
മഴയ്ക്ക് ശക്തി കൂടിയതും ശൗരി ആലീസിനോട്‌ പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു നടന്നു. നടപ്പിനിടയില്‍ ശൗരി ഇടത്കൈ ആലീസിൻ്റെ പിന്നിലൂടെ ചുറ്റി സാരിക്കിടയിലൂടെ കയ്യിട്ട്‌ അവളുടെ വയറിലേക്ക്‌ മൃദുവായി വെച്ചു. ആലീസൊന്നു വിറച്ചു. അവള്‍ക്കുള്ളിലൊരു അരുതാഴിക
തോന്നിയെങ്കിലും പയ്യനല്ലേന്ന്‌ കരുതി ഒന്നും പറയാന്‍ പോയില്ല.
“നീ കുറേനാളു മുന്നേ ട്യൂഷന്‍ പഠിക്കാന്‍ വരുന്നെന്ന്‌ പറഞ്ഞിട്ട്‌ പിന്നെ കണ്ടില്ലല്ലോ.”
ആലീസ്‌ തിരക്കി
“ഞാന്‍ വന്നന്വേഷിച്ചപ്പളാ ജോസ് സാര്‍ പറഞ്ഞത്‌ ആലീസ്‌ മിസ്സല്ല സാറാ ക്ലാസെടുക്കുന്നതെന്ന്‌. അതോടെ ഞാനാ കോളു വിട്ടു."
"അതെന്താ സാര്‍ പഠിപ്പിച്ചാല് എന്തേലും കുഴപ്പമുണ്ടാകുമോ.”
ആലീസിന് കാര്യം മനസിലായില്ല.
“അതില്ല. എന്നാലും."
അവന്‍ അര്‍ദ്ധോക്തിയില്‍ നിര്‍ത്തി
"പിന്നെ"
അവള്‍ക്ക്‌ ചോദിക്കാതിരിക്കാനായില്ല..
“അതിപ്പൊ അങ്കോം കാണാം താളീയൊടിക്കാം കൂട്ടത്തില്‍ അങ്കത്തട്ടിലെ പെണ്ണിനേം കാണാമെന്നല്ലേ ചൊല്ല്‌ മിസ്സെ."
“അങ്കോം താളീമൊടിക്കാനോ.. നീയെന്നതാ ചെക്കാ ഈ പറയുന്നെ."
അവള്‍ക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
“ആ കൊരങ്ങൻ്റെ മോന്തയുളള സാറു പഠിരിക്കുന്ന പോലെയാണോ മിസ്സിൻ്റെ കാര്യം. മിസ്സിങ്ങനെ സാരിയൊക്കെയുടുത്തു സുന്ദരിയായി വന്നു പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സുഖം അങ്ങേരു പഠിപ്പിച്ചാ കിട്ടുമോ."
“ഓഹ്‌. അങ്ങനെ. നിൻ്റെ അസുഖമെനിക്ക്‌ മനസ്സിലായി.”