Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 5 [Nima Mohan]

മെഴുകുതിരിയുമായി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ചെന്നു.

കട്ടിലിൻ്റെ ഓരത്ത് ആൽബർട്ട് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്ത് പറ്റി ടെൻഷനാണോ.."

അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി റാണി തിരക്കി.

ആൽബർട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

റാണി വന്ന് അവൻ്റെയരികിലിരുന്നു.. ആൽബർട്ടിൻറെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി കൂടി വന്നു..

റാണി അവൻ്റെ കയ്യെടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് മെല്ലെ തഴുകി..

"പേടിയുണ്ടോ.."

ആൽബർട്ട് ചെറുതായിട്ട് തലയനക്കി..

"പേടിക്കേണ്ട.. എന്ത് വേണേലും ആൻ്റി ചെയ്ത് തരാം ട്ടോ.."

"ശൗരി എന്തിയെ.."

ആൽബർട്ട് ചോദിച്ചു.

"അവൻ അപ്പുറത്തിരിപ്പുണ്ട്.. ഇപ്പൊഴേങ്ങും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല.."

"ലൈറ്റ് ഇടാമോ ചേച്ചീ.."

അവൻ ചോദിച്ചു.

"പിന്നെന്താ.. ഇടല്ലോ.."

അവൾ ചെന്ന് മുറിയിലെ സ്വിച്ച് ഓണാക്കി. ലൈറ്റിൻ്റെ വെട്ടത്തിൽ തൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മദാലസയെ അവൻ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു.

അവൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് റാണിക്ക് ചിരി വന്നു.

"മുടി എടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് ഇടാമോ.."

റാണി തൻ്റെ പിന്നിയ മുടിക്കെട്ട് ഇടത്തേ തോളിലേക്കിട്ടു..

"മതിയോ.."

റാണി തിരക്കി.

ആൽബർട്ട് എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ സാരിക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന വയറിൽ പതിയെ തഴുകി..

"ഹൊ എന്തൊരു സുഖമാ."

റാണി ചിരിച്ചു..

അവളുടെ ദേഹമാകെയൊന്നു കുലുങ്ങി.. ആൽബർട്ട് അവളുടെ വയറിൽ മൃദുവായി തഴുകി. തൊടുന്നിടം ഒക്കെ സ്പോഞ്ച് പോലെ മൃദുലമായി താഴുന്നു.

"എന്താ ആൻ്റിയുടെ പേര്.."

അവൻ തിരക്കി.

"എന്തിനാ പേരൊക്കെ അറിയുന്നത്.. ഇഷ്ടമുള്ളത് വിളിച്ചോ.."

റാണി പറഞ്ഞു.

"ഞാനെന്നാൽ മമ്മീന്നു വിളിക്കട്ടെ.."

റാണി അമ്പരന്നു.

"മമ്മിയോ.."

ആൽബർട്ട് മൂളി. റാണിക്ക് ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി. ഇവനൊക്കെ എന്ത് സ്വഭാവമാണെന്ന് അവളോർത്തു. സ്വന്തം അമ്മയെ ആണോ ഇവനൊക്കെ ഭോഗിക്കാൻ നടക്കുന്നത്.. സ്വർണ്ണ വള കിട്ടുന്ന കാര്യമാർത്തപ്പോൾ റാണി അതങ്ങ് സമ്മതിച്ചു.

"അതിനെന്താ മമ്മിന്നു വിളിച്ചോളൂ"

ഒന്ന് ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തിയിട്ട് അവൾ തോളിൽ നിന്നും തൻ്റെ മുന്താണി അഴിച്ചു നിലത്തേക്കിട്ടു.. റാണിയുടെ കൊഴുത്ത വയറിന് നടുവിൽ കുഴിഞ്ഞൊട്ടിയ അവളുടെ പെരുമ്പൊക്കിൾ കണ്ടതും അവനൊന്നു വിറച്ചു..

"ഇതെന്നാ പൊക്കിളാ മമ്മീ.. ഇതിൽ മാവരയ്ക്കുന്ന അമ്മിക്കുഴവയിട്ടിളക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ.."

"എൻ്റെ അമ്മി കാണാണേൽ താഴോട്ട് പോണം.. അത് കണ്ടാൽ ചിലപ്പോ നിൻ്റെ കുഴവി ചീറ്റിപ്പോകും.."

അതും പറഞ്ഞു റാണി കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. ആൽബർട്ട് തൻ്റെ വിരൽ കൊണ്ട്