Chapter Title : ബൈസൺവാലിയിലെ എസ്റ്റേറ്റ് 1 [കുട്ടപ്പായി]

തന്നെ.

ആന്റോ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതറിഞ്ഞ ജാൻസി അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

ജാൻസി : എന്താ മോനെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ..

ആന്റോ : അല്ല ചേച്ചി ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുവായിരുന്നു. ചേച്ചിയെയും റോയിച്ചായനെയും പറ്റി.

ജാൻസി : കൊള്ളാം, മോൻ അന്നു കുഞ്ഞാ. കുര്യാച്ചായൻ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ. അന്നു എന്റെ അപ്പൻ ഒക്കെ ഞങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കാൻ കുറെ ശ്രമിച്ചതാ. പക്ഷെ
കുര്യാച്ചായൻ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നു ആക്കിയതിൽ പിന്നെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. പറമ്പിൽ പണികൾ ഒക്കെ ആയിട്ട് ഇപ്പൊ അങ്ങനെ പോകുന്നു. ശല്യം ചെയ്യാൻ ആരും ഇല്ലല്ലോ. കർത്താവു ഒരു കുട്ടിയെ പോലും തന്നില്ല. എല്ലാം നമ്മുടെ തലയിൽ വരച്ചപോലെ അല്ലെ നടക്കു.

ആഹ് അതെല്ലാം പോട്ടെ മോനെ, മോൻ ഈ കാപ്പി കുടിക്കു. ഇതും പറഞ്ഞു ജാൻസി കൈയിൽ ഇരുന്ന ചൂട് കാപ്പി അന്റോയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു ഒരു തിരി തിരിഞ്ഞതും,
അമ്മേ പൊള്ളി ന്നും പറഞ്ഞു ആന്റോ കാപ്പി നിലത്തേക്ക് ഇട്ടു. കാപ്പി അവന്റെ കാലിലും പാന്റ്റിലും നിലത്തും ആയി ചാടി.

മോനെ ന്നും വിളിച്ചു ജാൻസി അവന്റെ നേരെ നോക്കി. കാൽ പൊള്ളിയെന്നു മനസ്സിലായ ജാൻസി ഓടി പോയി ടൂത് പേസ്റ്റ് എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു. ആന്റോ പയ്യെ ഒരു കസാരയിൽ ഇരുന്നു. അത്ര കാര്യം ആയിട്ട് ഒന്നും പറ്റിയില്ല. ചെറുതായി കാൽ പാദത്തിന്റെ നടുക്ക് തൊലി പോയിട്ടുണ്ട്. ജാൻസി അപ്പോളേക്കും ടൂത്പേസ്റ്റ് ഉം ആയി ഓടി വന്നു നിലത്തിരുന്നു. അന്റോയുടെ കാൽ ജാൻസി അവളുടെ മടിയിലേക് വെച്ചു എന്നിട്ട് ടൂത്പേസ്റ്റ് പുരട്ടി തുടങ്ങി. ആന്റോ ജാൻസിയെ അടിമുടി നോക്കി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചി 18 വയസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്നാണ് അമ്മ പറഞ്ഞെ അപ്പൊ ഇപ്പോൾ ഒരു 32-33 വയസ്സ് കാണുമായിരിക്കും. പക്ഷെ കണ്ടാൽ ഒരു 25 നും അപ്പുറം തോന്നത്തില്ല. ജാൻസി ഒരു ഇളം നീല കളർ നെറ്റി ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നെ. അതിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു എന്ന് അന്റോയ്ക്കു തോന്നി. ആന്റോ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി