Chapter Title : ഭാഗ്യദേവത[മഞ്ജുഷ മനോജ്]

അവിടെ കാണുന്നില്ല. അവർ ചിലപ്പോൾ വിറക് പുരക്ക് അകതായിരിക്കണം. കൂട്ടുകാരൻ ചെക്കൻ എന്താണ് നോക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാനായി ഡെയ്സി രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് അവന്റെ പിന്നിലേക്ക് ചെന്നു. പിന്നിൽ എത്തിയ ഡെയ്സി ആ കഴച്ച കണ്ടു ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്നുപോയി. സോഫിയെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തി അവളുടെ ടോപ്പ് പൊക്കി അവലിടെ മുലകൾ ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞ് കുടിക്കുയാണ് അവളുടെ കാമുകൻ. അവളാണെങ്കിൽ എല്ലാം ആസ്വദിച്ച് ഒരു പ്രതേക മൂഡിലാണ് നിൽക്കുന്നത്.

കൂട്ടുകാരൻ പയ്യൻ പയ്യെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ അതാ ഡെയ്സി അവന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. അവൻ പേടിച്ച് വിറച്ചു. ഡേയ്സിയും അവനെ കണ്ട് സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. ആ ചെക്കൻ എന്തോ പറയാനായി വാ തുറന്നതും ഡെയ്സി കൈ കൊണ്ടു ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഒന്നും മിണ്ടരുത് എന്ന്. ഡെയ്സി വളറെ ശബ്‌ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. "നിനക്കൊക്കെ രാത്രി ഇവിടെ എന്താടാ പരിപാടി." ചെക്കൻ: അതു പിന്നെ അവൻ വിളിച്ചപ്പോ ഞാൻ വെറുതെ കൂടെ പൊന്നതാ..

ഡെയ്സി: ഞാനൊന്നു ഒച്ച വെച്ചാൽ നാട്ടുകാർ എല്ലാരുംകൂടി നിന്നെയൊക്കെ ഒരു പരുവം ആക്കും. പിന്നെ ഞാൻ അതു ചെയ്യാത്തത് ആ നില്കുന്നത് എന്റെ അനിയത്തിയ. എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ അവൾക്കും നാണകേടാ.

ചെക്കൻ: സോറി ചേച്ചി. ഞാൻ അവനെയും വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോയിക്കോളാം. ഡെയ്സി: നീ ഇനി അവരെ വിളിക്കേണ്ട. അവർ പേടിച്ച് എന്തെങ്കിലും ശബ്‌ദം ഉണ്ടാക്കിക്കിയാൽ എല്ലാരും അറിയും. സമയം 12 ആയിട്ടെ ഉള്ളു.

ഡെയ്സി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. കാമുകൻ ഇപ്പോൾ സോഫിയുടെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി വലിച്ച് കുടിക്കുകയാണ്. അവൻ പതിയെ അവന്റെ കൈകൾ അവലിടെ പാവാടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി അതു അവലിടെ സംഗമ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ എത്തികാണും. ഇതു കണ്ട ഡെയ്സി തലകുനിച്ചു. കൂട്ടുകാരൻ ചെക്കന് ഇതു കണ്ടു ചിരി വന്നു. ഡെയ്സി അവനോടു ചോദിച്ചു,

നീ എന്തിനാട ചെക്കാ ഇതും നോക്കി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്. നിനക്കു നാണമില്ലേ. ചെക്കൻ: പിന്നെ നമ്മുക്കൊ ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല. അപ്പോ കിട്ടുന്നവർ അനുഭവിക്കുന്നത് കാണുകയെങ്കിലും ആകാലോ. കാണുന്നതും ഒരു സുഖമല്ലേ ചേച്ചി.

ഡെയ്സി അവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി.