Chapter Title : ഭ്രമം [കബനീനാഥ്]
അർഹിക്കുന്ന ചോദ്യം……
പക്ഷേ… ?
ഇവിടെ ചോദ്യകർത്താവും ചോദ്യം നേരിട്ടതും ആരൊക്കെയാണ് എന്നത് വസ്തുതയാണ്……
ഒഴിഞ്ഞു മാറാം…
എന്നാലും ചോദ്യം അവശേഷിക്കും……
മറുപടി കൊടുക്കാം……
വിശദീകരണങ്ങൾ പവിത്രമായ ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പിനെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്താം……
“” പറ….....””
തനൂജ അയാളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി…
“” ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളൊക്കെ മോളമ്മയോട് പോയി ചോദിക്ക്……. “
ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ ദീപക് പറഞ്ഞു……
“” അമ്മ ഇതൊന്നും പറയില്ല……. “
തനൂജയുടെ സ്വരത്തിന് അല്പം മൂർച്ച കൈ വന്നു……
ദീപക് ഒരു നിമിഷം മിണ്ടിയില്ല…
ഒരു നൊടി അയാൾക്ക് ദയയോട് ദേഷ്യം തോന്നി…
താനൊന്നു കൂടി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു…
അതവൾ സമ്മതിച്ചില്ല…….
പിന്നീട് നാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ തനുവിന് ഇത്ര വയസ്സായില്ലേ, നാണമാവില്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ ആഗ്രഹം ഒതുക്കി കളഞ്ഞു …
പിന്നീടെപ്പൊഴോ തന്റെ മനസ്സിലും ആ ചിന്ത വേരറ്റിരുന്നു…
അത് സംഭവിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം മകളിൽ നിന്ന് നേരിടണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു…
ഉത്തരം ഉണ്ടെങ്കിലും പറയാനാവാതെ ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു…
പക്ഷേ….....?
തനുവെന്ന ഗർഭവും പേറി ഹോസ്പിറ്റൽ വരാന്തയിലെ ഉരുണ്ടു നീങ്ങുന്ന സ്ട്രച്ചറിൽ ലേബർ റൂമിലേക്ക് നോക്കി വിങ്ങിയ ദയയുടെ മുഖം ദീപക്കിന് ഓർമ്മ വന്നു…
“”ദീപൂ….......””
ആ വിളിയിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു…
സ്നേഹം …
കാമം… ….
വേദന… ….
പക്ഷേ നിഴലിച്ചു നിന്നത് ഭയമായിരുന്നു…
മരണഭയം…....!
ജീവിക്കാനുള്ള കൊതി……
മരണം വരെ ദീപുവിന്റെയായിരിക്കണം എന്ന അത്യുത്കടമായ ആഗ്രഹം…….
അതെ…….!
ആ മുഖവും ഭയവും കണ്ടാൽ ഏതൊരു പുരുഷനും പിന്നീടവളെ നിർബന്ധിക്കില്ല…
“ ദീപൂസേ……....””
കൈത്തണ്ടയിൽ അടുത്ത അടി വീണു…
“” പറ….....”
അയാളുടെ കൈ
💬 Comments
View all comments