Chapter Title : ബിബിനയുടെ മദനോത്സവ രാവ് [Smitha]

"ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ....ചേട്ടൻ ആണ് എനിക്ക് ഗന്ധർവ്വൻ...ചേട്ടൻ പോകും ...കാലം പോകുന്നത് പോലെ ..പിടി തരാതെ..." അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "എന്നിൽ നിന്നും ഓടിയകന്നില്ലെങ്കിൽ ചേട്ടന്റെ കുടുംബം..ഭാര്യ..ഒക്കെ തകരും....അതുകൊണ്ട്...." അപ്പോഴും അയാൾ ശബ്ദിച്ചില്ല. "എനിക്ക് മറവി തരൂ...ഞാൻ ഒന്നും ഓർമ്മിക്കാതിരിക്കട്ടെ...." അയാൾ എഴുന്നേറ്റു. "പോകുവാണോ?" എഴുന്നേൽക്കാതെ അവൾ ചോദിച്ചു. "ഒരുമിച്ച് പള്ളിയിൽ പോകണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചില്ലേ? നാടകത്തിന്റെ അന്ത്യ രംഗം കാണാം..." ഉടുപുടവകളുടെ മറവില്ലാതെ ബിബിന കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. "നമ്മുടെ കോന്തുണ്ണി ഗീവർഗ്ഗീസ് പുണ്യാളനായി അഭിനയിക്കുന്ന ഡ്രാമയാ..." കസവ് സാരി വാരിച്ചുറ്റി അവൾ അയാളോടൊപ്പം പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്ക്, ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലേക്ക്, ആഘോഷങ്ങളുടെ പ്രകാശബഹളത്തിലേക്ക്, കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദഘോഷത്തിലേക്ക് നടന്നു. പ്രകാശവും ശബ്ദവും രൂപങ്ങളും ഗന്ധർവ്വ ഭംഗിതീർത്തിരിക്കുന്നു അവിടെ എന്ന് ബിബിനയ്ക്ക് തോന്നി. നിഴലുകൾ. ശബ്ദങ്ങൾ. നിറങ്ങൾ രൂപങ്ങൾ. മോഹിപ്പിക്കുന്ന മണങ്ങൾ. ദൂരെ എവിടെയോ വെണ്മനിറഞ്ഞ ഒരു മാലാഖ സാന്നിധ്യം. "ചേട്ടാ...അതെന്താ?" ആ ദിക്കിലേക്ക്‌വിരൽ ചൂണ്ടി ബിബിന ചോദിച്ചു. പക്ഷെ അവറാൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. എവിടെപ്പോയി. "ചേട്ടാ..." അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു. മാലാഖയുടെ വെണ്മ സ്റ്റേജിന്റെ പിമ്പിലേക്ക്പോകുന്നത് പോലെ ബിബിനയ്ക്ക് തോന്നി. അവൾ അങ്ങോട്ട് വേഗത്തിൽ നടന്നു. "ചേച്ചി ...എങ്ങോട്ടാ?" പിമ്പിൽ നിന്ന് അവൾ സാജുമോന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും നിഴലുകൾക്കിടയിൽ അവൾ ആരെയും കണ്ടില്ല. നിഴലുകൾ, നിറങ്ങൾ, കുതിക്കുന്ന, തെറിക്കുന്ന, പിടയുന്ന രൂപങ്ങൾ. അസഹ്യമായ ശബ്ദങ്ങൾ. അവൾ പെട്ടെന്ന് സ്റ്റേജിന്റെ പിമ്പിലെത്തി. "അങ്ങനെയല്ല..." ഒരാളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. "പിശാചിനെ കുത്തേണ്ടത് ഇങ്ങനെയാ...." "ഓക്കേ...നമ്മ ഒന്നൂടെ ട്രൈ ചെയ്യാന്ന്. നിങ്ങ ഒന്ന് അടങ്ങു ഡയറക്റ്റർ സാറേ..." കോന്തുണ്ണിയുടെ ശബ്ദം. "അടങ്ങു എന്ന് പറയാൻ എളുപ്പവാ കോന്തുണ്ണി..ലാസ്റ്റ് സീനാ...അതോർമ്മ വേണം..." "നമ്മ ഏറ്റിപ്പാ..ഹ! നമ്മ ഏറ്റ്ന്ന്...." "എന്നാ എറിയ്....എറി കോന്തുണ്ണികുന്തം...." സ്റ്റേജിനു വെളിയിൽ കോന്തുണ്ണി കുന്തമെറിഞ്ഞു. "ഹാ! അത്ര സ്പീഡിൽ എറിയണാരുന്നോ? ആരുടെയേലും മേത്തു കൊള്ളില്ലേ? പോയി കുന്തം എടുത്തോണ്ട് വാ..." ബിബിന കൊടുത്ത ചുവന്ന ഷാൾ മാറിലിട്ട് കോന്തുണ്ണി പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞ കുന്തമെടുക്കാൻ പോയി. നിലത്തെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കുന്തം നിലത്ത് കുത്തി നിൽക്കുന്നത് കോന്തുണ്ണി കണ്ടു. അയാൾ അതിൽ പിടിച്ചു.