Chapter Title : ബുദൂർ ഇഫ്രീത്തിന്റെ രാജ്ഞി [സൂർദാസ്]

അനുരണനം നൂറ യുടെ ചുണ്ടിലും വിരിഞ്ഞു. സുൽത്താൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നേൽ താൻ ഈ മനുഷ്യനെ എങ്ങിനെ വേണേലും സന്തോഷിപ്പിക്കുമായിരുന്നു... ഈ സുന്ദരപുരുഷനെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ കിനിഞ്ഞു നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കൊച്ചു നൂറയുടെ അവസ്ഥ ഇയാൾക്കറിയില്ലല്ലോ എന്ന നൂറ മഹലിന്റെ ചിന്തകളെ വായിക്കാൻ ഉള്ള കഴിവ് പാവം സമാനില്ലല്ലോ. വളരെയധികം ചിത്രങ്ങളാലും കൊത്തുപണികളാലും അലങ്കരിച്ച ഊദിന്റെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും സുഗന്ധം ഉള്ള ഒരു വിശാല റൂമിലേക്ക് ആണ് നൂറ മഹൽ സമാനെ ആനയിച്ചത്.. അവിടെ ഒട്ടേറെ ചഷകങ്ങളിൽ വിവിധ പഴങ്ങളുടെ ചാറുകളും താലങ്ങളിൽ വിവിധങ്ങളായ പഴങ്ങളും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കിടക്കാനുള്ള ഒരു കട്ടിൽ റൂം മധ്യത്തിൽ ഒരു കൊട്ടാരം പോലെ തന്നെ പണിതു വെച്ച് വെള്ള പട്ടിനാലുള്ള വിരിപ്പും പതുപതുത്ത തലയിണകളും അതിൽ ഒരുക്കിയിരുന്നു. ആ കട്ടിലിലുള്ള പട്ടുമെത്തയിലിട്ട് നൂറയുമായി ഒരു രതിസുഖസാരേ ആടി തിമിർക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് മനസ്സിലോർത്ത് അവളെ തിരിഞ്ഞ്  നോക്കിയ സമാന് കാണാനായത്, അവന്റെ മനസ്സ് വായിച്ച് വ്രീളാവിവശയായി സംഭോഗ ത്വര വന്ന് നിലത്ത് മിഴിയൂന്നി മുത്ത് തോൽക്കും നഖമുള്ള കാൽ വിരൽ കൊണ്ട് നിലത്തെ നീല പരവതാനിയിൽ ചിത്രം വരക്കുന്ന നൂറയെയാണ്. " നൂറേ" എന്നുള്ള തോഴിമാരുടെ വിളിയാണ് അവളെയുണർത്തിയത്. അവൾ അവളുടെ കർത്തവ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് വന്നു. "താങ്കൾ ,ഇഷ്ടമുള്ളത് ഭക്ഷിച്ച് പാനീയങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച് വിശ്രമിച്ചാലും " എന്ന് പറഞ്ഞു തോഴിമാരോടൊപ്പം വാതിലിലെത്തിയതും അപ്രത്യക്ഷരായി. നൂറയുടെ കൂടെയുള്ള നടപ്പും അവളുടെ ഗന്ധവും ഓർത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞ സമാന് അവളെ ഓർത്ത് ഒരു അമിട്ട് പൊട്ടിച്ചാലോ എന്ന് വിചാരിച്ച് നടയിലേക്ക് കൈ വെച്ച് തന്റെ മുഴുപ്പിൽ ഒന്ന് തഴുകിയതും