Chapter Title : ചാന്ദ്നി ശ്രീധരൻ & അസ്സോസിയേറ്റ്സ് 3 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

പറഞ്ഞു...

""...പിന്നെ വായെന്തിന്.. മൂഞ്ചാനാ..??"""

""...എടാ... അതല്ല..."""_ പിന്നെയുമവളെന്തോ പറയാനായി ശ്രെമിയ്ക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാനനുവധിയ്ക്കാതെ ഞാനിടയ്ക്കു കേറി...

""...എനിയ്ക്കറിയാം... ഇതതൊന്നുമല്ല... നിനക്കൊക്കെ നേരംപോക്കിനൊരു കമ്പനിവേണമായ്രുന്നു... അതുകൊണ്ടുവന്ന് എന്റൊപ്പം കൂട്ടുകൂടി... അതറിയാതെ നീയൊക്കെക്കാണിച്ച മിസ്റ്റേക്കെടുത്ത് തോളിലുവെച്ച.. അതിന്റെപേരില് ആ മറ്റവൾടെ വായിലിരുന്നതുമുഴുവൻ നിന്നുകേട്ട ഞാനൊരു മണ്ടൻ... കോമാളി.!

...പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്... പൂച്ചയൊരിയ്ക്കലേ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ തലമുക്കുള്ളൂ... അതുകൊണ്ടാപറഞ്ഞേ മാറിനിൽക്കാൻ..!!"""_ അതുകൂടിപ്പറഞ്ഞ് സംഭാഷണമവസാനിപ്പിച്ച മട്ടിൽ ഞാൻ ലാപ്പിലേയ്ക്കു കണ്ണുകൂർപ്പിച്ച് ജോലിതുടർന്നു...

എന്നാൽ കുറച്ചുനേരംകൂടി എന്നെ ദയനീയമായവൾ നോക്കിനിന്നു...

അപ്പോഴാണ് നൂറാത്ത അകത്തേയ്ക്കുവന്നത്...

""...ഓഹോ.! അപ്പൊ നിനക്കെന്നോടു മിണ്ടാൻമാത്രമേ പ്രശ്നമുള്ളല്ലേ..??"""_ എന്നൊരു കളിച്ചോദ്യവുമിട്ട് പുള്ളിക്കാരി അടുത്തേയ്ക്കു വന്നപ്പോൾ അതിനൊരു പാഴ്ച്ചിരിയും സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട് സേറ തന്റെ സീറ്റിലേയ്ക്കു തിരിച്ചു...

അപ്പോൾ നൂറാത്ത എന്റെ മുന്നിലൂടെ അകത്തേയ്ക്കു തന്റെ ചെയറിലേയ്ക്കിരിയ്ക്കാനായി കേറാൻതുടങ്ങിയിരുന്നു...

സാധാരണയാ വിരിഞ്ഞകുണ്ടികളിൽ മുഖമടുപ്പിച്ച് ഞാനാ പതുപതുപ്പ് ആസ്വദിയ്ക്കാൻ ശ്രെമിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇന്നങ്ങനെ ഉണ്ടായില്ല...

ഉണ്ടായില്ലെന്നുമാത്രമല്ല, അകത്തേയ്ക്കവർ കയറാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനെന്റെ ചെയറിൽനിന്നുമെഴുന്നേറ്റ് മാറിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു...

അതുകണ്ടതും നൂറാത്തയെന്നെ വല്ലാത്തൊരുഭാവത്തിൽ നോക്കി...

""...നിനക്കെന്താടാ കണ്ണാ പറ്റിയേ..?? ഞാമ്പറഞ്ഞല്ലോ, നിന്നെ മനഃപൂർവ്വമൊന്നുമല്ലടാ പറഞ്ഞുവിട്ടേ... നിന്റെയീ കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു കുസൃതികളൊക്കെ എനിയ്ക്കു മനസ്സിലാവും... എന്നാലതൊന്നും ഇക്കാക്കയ്ക്കു മനസ്സിലാവില്ലടാ... അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ.."""_ പറഞ്ഞുവന്ന വാക്കുകൾ മുഴുവിയ്ക്കാനാവാതെ ഇത്തയൊരു നിശ്വാസമിട്ടു...

എന്നാലതിനൊപ്പവരുടെ മുഖമൊന്നു വിങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനുമാകെ വല്ലാണ്ടായി...

""...ഇത്താ... അതിനു ഞാനൊന്നുമ്പറഞ്ഞില്ലല്ലോ... പിന്നെ നിങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ്ക്കാനായി ഞാനിനിയങ്ങനൊന്നും കാണിയ്ക്കൂലന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ..!!"""_ എന്റെഭാഗം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചശേഷം ഞാൻവീണ്ടും ജോലിതുടരുമ്പോൾ ഇത്തയപ്പോഴുമെന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുവായ്രുന്നു...

ഉച്ചയായപ്പോൾ ഊണുകഴിയ്ക്കാനായി പത്മാന്റി വന്നുവിളിച്ചു...

എന്നെയൊന്നു നോക്കിയശേഷം ഇത്തയിറങ്ങിയപ്പോൾ സേറയും കൂടെച്ചെന്നു...

എന്നാൽ ഞാൻ പോയൊന്നുമില്ല...

ബാക്കികൂടി ചെയ്തുതീർത്താൽ പിന്നെ ഫോണിലുംകുത്തി ചുമ്മാതിരിയ്ക്കാമല്ലോന്നു വെച്ച് ഞാൻ ജോലിയിൽത്തന്നെ മുഴുകി...

അങ്ങനിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് സേറ തിരിച്ചുവരുന്നത്...

""...കണ്ണാ... നീ കഴിയ്ക്കാൻ വരുന്നില്ലേ..??"""_ ഗ്ലാസ്സ് ഡോറുതുറന്ന് അകത്തേയ്ക്കു കേറിയയവൾ എന്റടുത്തേയ്ക്കു വന്നു...

""...എനിയ്ക്കു വിശപ്പില്ല..!!"""_ ആ മറുപടി വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്തമട്ടിൽ ആയിരുന്നു...

""...എന്നാലും കുറച്ചെന്തേലും വന്നു കഴിയ്ക്കെടാ..!!"""_ അവൾ വിടാൻകൂട്ടാക്കാതെ പിന്നെയും പറഞ്ഞുനോക്കി...

അതോടെന്റെ ഭാവവുംമാറി...

""...ദേ... നിനക്കുവേണേൽ പോയിക്കഴിയ്ക്ക്... അല്ലാതെന്നെ തീറ്റിയ്ക്കാൻ നിൽക്കണ്ട... പിന്നെ നീ നിന്റെകാര്യം നോക്കിയാമതി... എന്റെ നെഞ്ചത്തു കേറാനുംവരണ്ട... വരണ്ടാന്നല്ല, വരരുത്..!!"""_ ശബ്ദം കടുപ്പിച്ചതുപറഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു...

""...എടാ... നീ.. നീയെന്താ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ..??"""_ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെതന്നെ അവൾതിരക്കി...

""...പിന്നെങ്ങനെ പറയണം..?? എന്തേ.. തൊഴുതു നിന്റെ കാലിൽവീഴണോ..??"""

""...എടാ... ഞാനതിനൊന്നും.."""_ നിസ്സഹായതയോടെ അവൾ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയ വാക്കുകളെ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുന്നേ ഞാനിടയ്ക്കു കേറി...

""...ചെയ്തില്ലേ..?? നീയൊന്നും ചെയ്തില്ലേ..?? എന്റെ