Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 5 [Jomon]

അതിന് പകരമാണ് ഈ ഉമ്മ... പക്ഷെ അതിനികൂടെയവൾ തരുന്ന സ്നേഹം... അതുകൊണ്ട് മാത്രം എനിക്കാ കിട്ടിയ രണ്ടടിയൊന്നും വല്യ കാര്യമായി തോന്നിയില്ല.......

"ഭാവിയിലും ഞാനിങ്ങനെ നിന്നു കൊള്ളേണ്ടി വരുവോടി...?

കളിയായി ഞാനവളോട് ചോദിച്ചു....

"കുരുത്തക്കേട് എന്തെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചോണ്ട് എന്റെ മുൻപിലെങ്ങാനും നീ വന്നു പെട്ടാൽ... അടിയല്ല... നല്ല ചൂരല് ചൂടാക്കി ചന്തിക്ക് പെടക്കും ഞാൻ...."

എന്നെനോക്കി കണ്ണുകൾ രണ്ടുമുരുട്ടി പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു..... ഹ്മ്മ്... ചാരുവാണ്... തല്ലുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവൾ തല്ലിയിരിക്കും...... അതെനിക്ക് ഇപ്പോളേ മനസിലായി..... ഏതോ പല്ലിനിടയിലൂടെ ഷോക്കടിച്ചത് പോലുള്ള വേദനതോന്നിയപോ എനിക്കതു തോന്നി...

"നിന്റെ വീട്ടുകാർ ഒക്കെ എവിടെപ്പോയി....?

അതുവരെ ഞാൻ കാര്യമാക്കിയിരുന്നില്ല അത്.. പക്ഷെ ഇപ്പോളൊരു സംശയം...

"ഞാൻ സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി ലീവെടുത്തു വന്നതാടാ.. പക്ഷെ അതുങ്ങള് രണ്ടും എന്നോടൊന്നും പറയാതെ ഊട്ടിക്ക് പോയേക്കുന്നു പോലും... ഇവടെ വന്നു കേറിയപ്പോളാ ഞാൻ അറിയണത്... അതിന്റെ കലിപ്പിൽ കേറി കിടന്നപ്പോളാ പാതിരാത്രിയവന്റെ വീടിനു മേളിൽ കേറിയിരുന്നുള്ള കളി...... പിന്നെനിക്ക് ദേഷ്യം വരൂലേ..."

കൊച്ചു പിള്ളേരെപ്പോലെ ചിണുങ്ങി കൊണ്ടവൾ പറയുന്നത് കേട്ടൊരു ചിരിയോടെ ഞാനവളെയൊന്ന് മുറുകെ പിടിച്ചു

ഇതിനെയൊക്കെ ആരാണോ ദൈവമേ പിടിച്ചു ടീച്ചറാക്കിയത്... അതും കോളേജിൽ.... ആഹ്.... എന്തേലുമാവട്ടെ............

"പോവണ്ടേ... നോക്ക് നേരം വെളുക്കാറായി... എനിക്ക് ആണേൽ നടന്നങ്‌ എത്തണം....വന്നേ... വാടി..""

അവിടെ നിന്നൊരടിയനങ്ങാൻ മടിയോടെയിരിക്കുന്ന ചാരുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഞാൻ പൊക്കിയെടുത്തു....

"ഈ ഡോറിന് കീ ഇല്ലേ..."

ടെറസ്സിന്റെ വാതിലു നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.... എന്റെ തോളും ചാരിയാണ് പെണ്ണിന്റെ നിൽപ്പ്... ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു കണ്ണുകളൊക്കെ അവളുടയടഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ട്....

"അത് താഴെയാ.. എനിക്കൊന്നും വയ്യ പോയി തപ്പിയെടുത്തോണ്ട് വരാൻ..."

ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്തത് പോലവൾ പറഞ്ഞു....

"ശെരി ശെരി... വാ നടക്ക് ഏണിപ്പടി തന്നെ ശരണം..."

അവളെയും താങ്ങിപ്പിടിച്ചു ഞാൻ ഏണിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... പെണ്ണിനെ അവിടെയും വാശിപിടിക്കുമോയെന്ന് പേടിച്ചെങ്കിലും അതുപോലെയൊന്നും നടന്നില്ല...

"ഞാൻ ആദ്യമിറങ്ങാം..."

ഉള്ളിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടിയൊരു ദുരിദ്വേശത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു... പക്ഷെ എന്റെ മുഖത്തെ വെകിട ചിരി കണ്ടിട്ട് എന്നവണ്ണം അവളെന്നെയൊന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി

"വേണ്ട... ഞാൻ തന്നെ