Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 6 [Jomon]

ചെയ്തു.....

ചാരു : Your gift was not just a present; it was a presence.... Love you

അവളയച്ച മെസ്സേജ് വായിച്ചതും എനിക്കെന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര സന്തോഷം വരുന്നത് പോലെ...... അതിന്റെ ബാക്കിയായി ചുണ്ടിൽ മൊട്ടിട്ട വെകിട ചിരിയുമായാണ് ഞാൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയത്..... പിള്ളേര് കൊറച്ചു പേരൊക്കെ എന്റെയീ പൊട്ടൻ ചിരി കാണുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ എനിക്കെന്തോ അവിടെനിന്നൊരു പൂന്തോട്ടത്തിൽ എത്തിയ എഫ്ഫക്റ്റ് ആണ് തോന്നുന്നത്....

"എന്നാ മൈര നീ പൊട്ടൻ പൂറു കണ്ടത് പോലിരുന്നു ചിരിക്കുന്നെ...ഏഹ്...!!

എന്റെയീ കളിയൊന്നും ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന അജയൻ പിറുപിറുത്തു... പക്ഷെ ഞാനൊന്നും തിരിച്ചു പറഞ്ഞില്ലാട്ടോ... അല്ലേലും വളച്ച പെണ്ണുങ്ങളെയെല്ലാം ഈരണ്ടു മാസം കൂടുമ്പോ വെള്ളം പോലും ചേർക്കാതെ തേച്ചൊട്ടിക്കുന്ന ഇവനൊന്നും ഈ ഫീൽ പറഞ്ഞാൽ കിട്ടില്ല.... അത്രതന്നെ....

"അല്ല നിന്റെ ടീച്ചറെന്തു പറയുന്നു....?

പോയ കാര്യം നടപടിയായോ എന്നറിയാൻ വേണ്ടിയവൻ ചോദിച്ചു... പക്ഷെ ഉത്തരമെന്റെ ചുണ്ടിൽ തന്നെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത് കൊണ്ടവൻ പിന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല...

"പിന്നളിയാ അടുത്ത ബെല്ലും കൂടി അടിച്ചാൽ നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം..."

പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തത്‌ പോലവൻ പറഞ്ഞു...

"അതെന്ത്....?

"എടാ മണുക്കൂസേ ഫസ്റ്റ് ഡേ ആയോണ്ട് ഉച്ചക്ക് ശേഷം എല്ലാത്തിനോടും വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു...."

ഹോ... അപ്പൊ ഞാൻ വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ... അല്ലേലും ഫസ്റ്റ് ഡേ തന്നെ ഞങ്ങളെയെല്ലാവരെയും പഠിപ്പിച്ചു ഡോക്ടറും വക്കീലുമാക്കാൻ പോകുവല്ലേ.... ഏതായാലും അത്രക്ക് കഴപ്പുള്ള സാറുമ്മാരൊന്നും കേരളത്തിൽ കാണില്ല...

"എടാ ബെല്ലടിക്കുന്നത് വരെ നിക്കണോ... നമുക്ക് ക്യാന്റീനിൽ പോവാ..."

എന്റെയാ ചോദ്യം കേട്ടതും അജയൻ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ബാഗ് എടുത്തു തോളിലൂടെ ഇട്ടതും ഒരുമിച്ചാണ്... പിന്നെ വല്ലതും ഞാൻ പറയാൻ നിക്കണോ... വെച്ചടിച്ചൊരു പോക്കായിരുന്നു തോമസേട്ടന്റെ അങ്കപ്പുരയിലേക്ക്.......... ചെന്നതേ കാലിയടിച്ചൊരു വട്ടമേശക്ക് ചുറ്റിനുമായി ഞാനും അജയനുമിരുന്നു.....

"എടാ രണ്ടു ബിരിയാണി മിസ്സിന്റെ പറ്റിൽ തട്ടിയാലോ...?

ചുറ്റിനും കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് അജയൻ ചോദിച്ചു... ഈ വവ്വാല് മൈരനല്ലേ രാവിലെ ഇവിടെനിന്നു നെടുനീളൻ ഡയലോഗ് അടിച്ചത്....

"വോ വേണ്ട....രാവിലത്തെ പറ്റിന്റെ ബാക്കി എനിക്കിനി കിട്ടാനുണ്ട്... അതിനിടയിൽ ബിരിയാണി കൂടെ താങ്ങില്ല...."

മുൻപത്തെ ഓർമ്മയിൽ ചെവി