Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 7 [Jomon]

ചെയിനും…കഴിഞ്ഞു അത്രയേ ഉള്ളു…ഇത്ര സിംപിൾ ആയി ഒരുങ്ങിയിറങ്ങിയിട്ടും ഭംഗിയുടെ കാര്യത്തിലൊരു കോട്ടവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല…ഇനിയിപ്പോ പ്രേമം തലക്ക് പിടിച്ചിട്ടെനിക്ക് തോന്നുന്നതാണൊന്ന് പോലുമെനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി….

പക്ഷെ ഇടക്ക് ഞാൻ ശ്രദിച്ചു….ഇന്നലത്തേത് പോലെയല്ല ഇന്ന്…ഞാനിരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ കണ്ണു തെറ്റിപ്പോലും നോട്ടമെത്താതിരിക്കാൻ അവള് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് പോലെ…അതികം താമസിക്കാതെ തന്നെയവൾ അന്നത്തെ ഭാഗങ്ങളെല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്തിറങ്ങി പോയി….ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു നോവുണർന്നത് പോലെ….എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ വ്യക്തമായൊരുത്തരമില്ല….

എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഞാനൊരുവിധം ഉച്ചവരെ ക്ലാസ്സിൽ പിടിച്ചിരുന്നു….

“അല്ലെടാ ഇവിടെയീ മറ്റു കോളേജിലെ പോലെ ഫ്രഷേഴ്‌സിന് വേണ്ടി പരുപാടി ഒന്നുമില്ലേ…?

എന്റെയീ ശോകം മൂഡ് കണ്ടെന്നവണ്ണം അജയൻ ചോദിച്ചു…സംഭവം നേരാണല്ലോ…പരുപാടികളെകുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടില്ല ഇതുവരെ…എനിക്കും സംശയമായി….

പിന്നെ ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ പരിചയം തോന്നിച്ച രണ്ടു പേരുടെയെടുത്തേക്ക് അജയൻ ചാരപണിയുമായി വിവരങ്ങൾ ചോർത്താൻ വേണ്ടി പോയി…പതിനഞ്ചു മിനിറ്റോളം കഴിഞ്ഞാണവൻ തിരിച്ചെത്തിയത്….

”എന്തായി…?

പോയ കാര്യമറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ചോദിച്ചു

“ഇല്ലെടാ നമ്മള് വിചാരിക്കുന്നത് പോലുള്ള പരുപാടിയൊന്നും ഈ കൊല്ലമില്ല….”

“ഇല്ലേ…അതെന്ത് പറ്റി…?

”അഹ്….കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഇതുപോലൊരു പരുപാടി നടത്തീട്ട് അവസാനം പോലീസ്കാർ വേണ്ടി വന്നു എല്ലാരേയും പിരിച്ചു വിടാൻ….മറ്റേ പരുപാടി ഇല്ലേ…ഹര ഹര മഹാരാജാസ്…അത് തന്നെ ആണിവിടെയും പ്രശ്നം…“

”ഓഹ് അങ്ങനെ…ന്തായാലും നന്നായി….“

അതും പറഞ്ഞു ഞാനവിടെ താടിക്ക് കയ്യും കൊടുത്തിരുന്നു

”പിന്നെയാ പെണ്ണോണ്ടല്ലോ…ദക്ഷ…അവളെക്കുറിച്ചും അന്വേഷിച്ചു..“

”എന്ത്….?

“എടാ പെണ്ണ് കൊറച്ചു കൂടിയ ഇനമാ…”

അവൻ ചുറ്റിനും നോക്കി രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു….കൂടിയ ഇനമൊ…

“മനസിലായില്ല…”

“ടാ പൊട്ടാ..ഇവിടെയിരിക്കണ പകുതി പെണ്ണുങ്ങൾക്കു പോലും അവളെ വല്യ ഇഷ്ടമല്ല…കാശിന്റെ കഴപ്പ് ആവോളമുണ്ടെന്ന കേട്ടത്…പോരാത്തതിന് നല്ല പഠിപ്പിയും…ഇതൊക്കെ പോട്ടെന്നു വെക്കാം പക്ഷെ ഈ ക്ലാസ്സിലവൾ നമ്മളോട് അല്ലാണ്ട് വെറുതെങ്കിലും ഒരെണ്ണത്തിനോട് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ..?

അവനെന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു

”ഇല്ല…“

”ആഹ് അപ്പൊ ജാഡ തന്നെ…ആണുങ്ങളെല്ലാം അത് തന്നാ പറയണെ…“

”ഒന്ന് പോടാ ജാഡ ആണെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ അവള് വന്നു നമ്മളോട് മിണ്ടിയത്…“

ഉള്ളിലപ്പോ തോന്നിയ സംശയം ഞാൻ പറഞ്ഞു

”അത് തന്നെയാണ് എനിക്കും മനസിലാവാത്തത്…എന്തായാലും ഒന്നൊറപ്പാ..അവളിങ്ങോട്ട് വന്നു മുട്ടണമെങ്കിൽ അതിനുതക്കതായ എന്തെങ്കിലുമൊരു കാരണം കാണാതിരിക്കില്ല….നമുക്ക് നോക്കാം എവടെ വരെ പോകുമെന്ന്…“

ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നപ്പോളേക്കും ഓരോരുത്തരായി ക്ലാസ്സിനു വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു

പിന്നൊന്നും നോക്കാതെ ഞങ്ങളും ഇറങ്ങി ക്യാന്റീനിലേക്ക് വിട്ടു….പൊറോട്ടയും ചിക്കൻകറിയും കഴിച്ചു പാതിയായപ്പോളേക്കും ഞങ്ങൾക്ക് മുൻപിലെ കസേരയിലേക്കൊരാൾ ഓടിവന്നിരുന്നു…ആരാണെന്ന് മുഖമുയർത്തി നോക്കിയ ഞങ്ങൾ കണ്ടത് കയ്യിലൊരു ഫോണും പിടിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന ദക്ഷയെ ആണ്…

ഇവളെന്താ ഇവിടെയെന്ന ഭാവത്തിൽ