Chapter Title : ചായം പുരട്ടാത്ത ജീവിതങ്ങൾ [മന്ദന് രാജാ]
നീ വരില്ലേ . എന്തേലും ഉണ്ടാക്കി വെക്കണം ... പിന്നെ .. പിന്നെ നിനക്കിഷ്ടമായാൽ ... നാളെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ലങ്കിലോ ?''
''''എന്നാൽ നീ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ ..എന്തായാലൂം നാളെ രാത്രി നിന്നെ ഞാനുറക്കില്ല ""
"'ഉവ്വ ... നാളെ കാണുമ്പോഴറിയാം . മക്കൂ "' വിഷമം കലർന്ന സ്വരം
"'' നീ കരയുവാണോ രജനീ ...എന്ത് വന്നാലും നിന്റെ കൂടെ ഞാനുണ്ടാകും .അല്ലെങ്കിലും നിന്നെ കണ്ടിട്ടൊന്നുമല്ലലോ ഞാനിഷ്ടപ്പെട്ടത് ?'''
"'കണ്ണ് .. കണ്ണ് കെട്ടിയിട്ടാണെങ്കിലും നീയെനിക്കൊരു രാത്രി തരണേടാ "'' ഒരേങ്ങലോടെ കോൾ കട്ടായി
വെള്ളമ്മ !!
രജനീ ഗന്ധി !!
വാസുകി ദേവ് !!
ആരാണവർ ...ആരായാലും തനിക്കവർ സ്നേഹം മാത്രമേ പകുത്തു തന്നിട്ടുള്ളു ..ഈ ലോകത്ത് കരുണയോടെ തന്നെ സമീപിച്ചവൾ ..
അമ്മ കൂടി പോയപ്പോൾ തന്നെ ശ്രവിക്കാൻ ഉണ്ടായൊരേയൊരാൾ
ജീപ്പ് നൂറിലേക്ക് കുതിച്ചു
"'ചേട്ടാ ... ഒരു ചായ "''
ഒരു ചെറിയ കവലയിൽ കണ്ട പഴയൊരു ചായക്കടയിലേക്ക് കേറി ചായക്ക് പറഞ്ഞു .
ഒന്ന് രണ്ട് പെട്ടിക്കടകളും ഒരു പോസ്റ്റ് ഓഫീസും ..
രജനി പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ് , BSNL ന് റേഞ്ചുണ്ട്
"'ചേട്ടാ ... ഇവിടെ വെള്ള ....."' ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് മെസ്സഞ്ചർ കോൾ
"'രജനീ ..."'
"'' നീയെവിടെയെത്തീടാ ?''' അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ അത്ര പ്രസരിപ്പില്ല .
"' ഞാൻ ഇവിടെ അടുത്തെത്തി . ഇനി എട്ട് കിലോമീറ്റർ ആണ് കാണിക്കുന്നേ . ഇവിടെയൊരു ചായക്കടയിൽ കേറി ഇരിക്കുവാ . ഇവരോട് വഴി ചോദിക്കാമെന്ന് കരുതി "'
"' നീയിരിക്കുന്ന കടയുടെ ഓപ്പോസിറ്റായി ഒരു പോസ്റ്റ് ഓഫീസില്ലെ ?"'''
""ഉണ്ട് ... "'
"'ഒക്കെ ... അതിന്റെ പുറകിലൂടെ ഉള്ള കൈ വഴിയേ നടന്നാൽ പത്തുമിനിട്ട് മതി . കുത്തനെയുള്ള ആ കയറ്റം കേറി വരുവാണേൽ അര മണിക്കൂർ എടുക്കും .'''
"'ജീപ്പീ വഴിയേ വരുമോ ?'''
"'ഇല്ലടാ ..."'
"'ഹ്മ്മ് ... കേറ്റം കേറി ഒറ്റ വഴിയുള്ളോ ?'''
"'അതേടാ ... ഒരാറ് കിലോമീറ്റർ കഴിയുമ്പോ വലിയൊരു
💬 Comments
View all comments