Chapter Title : ചന്ദ്രവേദം 7 [മന്ത്രവാദി]

ദാസ് വണ്ടിയൊതുക്കി.

കല്യാണവേഷത്തിൽ കാവിലേക്ക് കയറിയ ഇരുവരിലേക്കും കണ്ണുകൾ നീണ്ടു. പരിചയക്കാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് യാതൊരു കുറവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാവിൻ്റെ തിരുമുറ്റത്ത് കാരണവർ തെയ്യം പൂർണരൂപത്തിൽ ചെണ്ടയുടെ താളത്തിൽ ഉറഞ്ഞാടുകയായിരുന്നു.

ആൾക്കൂട്ടത്തിനു പിന്നിലായി അവരും നിന്നും. കയ്യിലെ വാളും പരിജയും ആയി ആയോദനഭ്യാസങ്ങൾ കാണിച്ച് മുറ്റത്തിന് ചുറ്റും ഓടിയ തെയ്യം ഒരു നിമിഷം വിറച്ചുകൊണ്ട് നിന്ന ശേഷം രൗദ്രഭാവത്തോടെ ഇരുവരും നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ഓടിയടുത്തു.

കടും ചുവപ്പിൽ ഉള്ള മുഖത്തെഴുത്തും കണ്ണിന് ചുറ്റുമുള്ള കറുപ്പും നെറ്റിയിലെ ചന്ദ്രക്കലയും വായിൽ നിന്നും കവിളിലേക്ക് നീണ്ട പല്ലും തലയിലെ തിരുമുടിയും ഉടവാളുമേന്തി ഓടിവരുന്ന തെയ്യത്തിനെ കണ്ട് കാശിക്കും ഭദ്രയ്ക്കും മുന്നിൽ നിന്നവർ ഇരു സൈഡിലേക്കുമായി മാറി നിന്നു.

പാഞ്ഞു വന്ന തെയ്യം ഇരുവർക്കും മുന്നിൽ നിന്നു, ശേഷം വാളും പരിജയും ചേർത്ത് പിടിച്ച് ഇരുവരെയും അനുഗ്രഹിച്ച് ആകാശം പിളർക്കെ അട്ടഹസിച്ചു.

പേടിച്ചുപോയ ഭദ്ര കാശിയുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു നിന്നു. കാശിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിയ തെയ്യക്കോലത്തിൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ കൃഷ്ണമണി മാഞ്ഞുതുടങ്ങിയത് കാശി ശ്രദ്ധിച്ചു.

അത് പൂർണമായും വെളുപ്പായി മാറിയതും ചുറ്റുമുള്ള വാദ്യക്കാരും തനിക്ക് നേരെ നീണ്ട കണ്ണുകളും എല്ലാം നിശ്ചലമായത് അവൻ അറിഞ്ഞു. പക്ഷേ കാതുകളിൽ അപ്പോഴും ചെണ്ടയുടെയും മണികളുടെയും ശബ്ദം മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.

തെയ്യച്ചമയങ്ങൾ എല്ലാം മാറി കറുത്ത താടിയും മുടിയുമുള്ള ചുവപ്പും കറുപ്പും അരകച്ച കെട്ടിയ കയ്യിൽ ദണ്ഡുമായി തനിക്കുമുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ രൂപത്തെ കാശി ഓർത്തെടുത്തു.

"ഈ മടക്കം... അത് കാലം കാത്തുവച്ചതാണ്. തയ്യാറാവുക... ഓർമയില്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. കാത്തിരിക്കുക നിനക്കെതിരെ ഉള്ള കരുക്കൾ നീങ്ങി തുടങ്ങി,കൂടെ