Chapter Title : ചിക്സ് ഓഫ് മെക്സിക്കോ [കൊമ്പൻ]

അത്രയും ഭയവും ബഹുമാനവുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആതിഥേയ മര്യാദകൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുണ്ടാക്കിയ പാഷൻ ഫ്രൂട് ജൂസും കുടിച്ചു ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു. മഞ്ഞു മൂടിയ അവരുടെ വീടിനു ചുറ്റും ഞങ്ങൾ ഒന്ന് നടക്കുകയും ചെയ്തു.

“സത്യത്തിൽ പേരകുട്ടിക്ക് മിഠയി വാങ്ങാൻ സൂപ്പർമാർകെറ്റിൽ കയറുമ്പോഴാണ് തന്നെ കാണുന്നത്, എന്തായാലും അത് നന്നായി…”

“അതെയതെ …”

സ്മിതയോടു കണ്ണുകൊണ്ടെന്നോ ആംഗ്യം കാണിക്കുന്ന സണ്ണിയോട് ഞാൻ മിണ്ടാതെയിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ അവനു വളഞ്ഞോ എന്നെനിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല. അവിടെ നിന്നും ചെറിയ ലഘു ഭക്ഷണവും ആഹരിച്ച ശേഷം ഞങ്ങൾ തിരികെ നടന്നു. തിരികെ റിസോർട്ടിൽ എത്തിയതും മൃദുലയുടെ മുഖം വാടിയിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ സ്മിതയാവാം അതിനുള്ള കാരണമെന്നു ഞാനൂഹിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ വെച്ച് മൃദുലയുടെ ഇടുപ്പിൽ ഒരു നുള്ളുകൊടുത്തതും ചിന്നമ്മു എന്നെ കളിയാക്കി. അവൾ കാണില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചു പക്ഷെ അമളി പറ്റി. മൃദുലയുടെ മുഖത്തുള്ള ആ ചിരി തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു, ചുമ്മ പിണക്കം നടിക്കുകയാണ്…

രാത്രി ഏറെ വൈകിയിരുന്നു, ഞാൻ വിസ്കി നുണഞ്ഞു ടീവി കാണുന്ന നേരം, പുറത്തു നല്ല മഴ. ഭാഗ്യത്തിന് കറന്റ് പോയിട്ടില്ല.

“ഹാപ്പി ബര്ത്ഡേ ടു യു …..” വിസ്കി നുണയുന്നത് നിർത്തി, ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും മീരയും മൃദുലയുംകൂടെ, വെള്ള നിറമുള്ള കേക്കിൽ നീല മെഴുതിരിയും കത്തിച്ചുകൊണ്ട് മുൻപിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. ശെരിയാണ് പിറന്നാൾ! എത്രയോ നാളുകളായി പിറന്നാളൊക്കെ ആഘോഷിച്ചിട്ട്….

“എങ്ങനെ ഓർത്തു എന്നാണോ? ഈ നോട്ടത്തിന്റെ അർർത്ഥം …”

“ഉം …”

മീരയും മൃദുലയും കേക്ക് സൈഡ് ടേബിളിൽ വെച്ച് എന്റെ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമിരുന്നു.

“ഇത് മാത്രം ഞാൻ മറക്കില്ല! മറ്റെന്തു മറന്നാലും …” മൃദു എന്റെ കൈകോർത്തുപിടിച്ചു, അവൾ എന്റെ തോളിൽ തല ചേർത്തു.

“ഇനി ഞാനും മറക്കില്ല …” മീരയും കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

“ബർത്തഡേയ്ക്ക് കേക്ക് മാത്രമേ ഒള്ളു? വേറെയൊന്നുമില്ലേ?!”

“എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്??”

“അതൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല, നിങ്ങളായിട്ട് അറിഞ്ഞു തന്നോളൂ…”

“അമ്മെ..!!” മീരയും മൃദുലയും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കുകയായിരുന്നു.

“ശെരി നടക്ക്”

“എ…ങ്ങോട്ടേക്ക്?”

“ഇനിയിവിടെ ഈ സോഫയിൽ തനിച്ചു കിടന്നു ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട, ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കിടന്നോ…” മൃദുല എണീറ്റ്