Chapter Title : ചിന്നു കുട്ടി 2 [കുറുമ്പൻ]

വിളിച്ചിരുന്നു അങ്ങനെ ഒന്ന് രണ്ട് പ്രാവിശ്യം പോയിട്ടുണ്ട്.... മുത്തശ്ശിയെ എനിക്ക് ഇന്നും ഓർമ്മ ഒണ്ട് കിച്ചു. എന്റെ ഓർമ്മ ശെരിയാണ് എങ്കിൽ ഇപ്പൊ മുത്തശ്ശിക്ക് 80 കഴിഞ്ഞു കാണും......

അപ്പൊ നീ അവസാനമായി പോയപ്പോ നിനക്ക് 10 വയസ് കാണും അല്ലെ....

മ്മ്.....

നമ്മക്ക് ഒന്ന് പോയാലോ അവിടേക്ക്......

ശെരിക്കും......

മ്മ്......

പണ്ട് എനിക്ക് പോകണം എന്ന് തോന്നുവാരുന്നു കിച്ചു അവർ
ആ സുമതി അമ്മ എന്നെ വിടൂല. ആരേലും അവിടുന്ന് എന്നെ കാണാൻ വന്നാലും അവരെ കാണാൻ എന്നെ അനുവദിക്കില്ല. അങ്ങനെ ഞാൻ അവരെ ഒക്കെ മറന്ന് തുടങ്ങി...

എന്ന നാളെത്തന്നെ പോയാലോ.....

നാളെയോ......

മ്മ്.... നാളെ പോയ എന്ന.....

അപ്പൊ ഷോപ്പിൽ പോകണ്ടേ....

ഓ കൊറച്ചു ദിവസം ഞാൻ പോയില്ലെങ്കിലും കൊഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല..... അച്ഛൻ പൊക്കോളും....

അമ്മ വിളിച്ചപ്പോ ഫ്രഷ് ആയി ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ പോയി അച്ഛനും ജണ്ടാരുന്നു കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ പോകുന്ന കാര്യത്തെ കുറിച് അച്ഛനോടും അമ്മയോടും സംസാരിച്ചു അവർക്ക് എതിർപ്പ് ഒന്നും ഒണ്ടാരുന്നില്ല....

അങ്ങനെ പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ഇറങ്ങി. കാറിലാണ് യാത്ര. കൊറേ ദൂരം ഉള്ളതുകൊണ്ട് കാറിൽ പോയ മതി എന്ന് അച്ഛൻ ഇന്നലെയെ പറഞ്ഞിരുന്നു..

9 മണിക്ക് ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. പോകുന്ന വഴിക്ക് ചിന്നു എന്തൊക്കെയോ വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മ വിടിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ഓർമ്മകളും മറ്റുമായിരുന്നു അവളുടെ സംസാര വിഷയം. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വണ്ടിയിൽ കയറി കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നതെ ചിന്നു സീറ്റിൽ ചാരി ഇരുന്ന് ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ വിളിക്കാനും നിന്നില്ല. എനിക്ക് കറക്റ്റ് വഴി അറിയില്ല എങ്കിലും ഞാൻ ആരോടെക്കെയോ ചോദിച്ചു വണ്ടി നേരെ അവളുടെ അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു തറവാട് വീട് എന്നാണ് നാട്ടുകാർ ആ വീടിനെ പറയാറുള്ളത്. ആ സ്ഥാലവും എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി ടൗണിൽ ജീവിക്കുന്ന എനിക്ക് അതെല്ലാം ഒരു പുതിയ കാഴ്ച ആയിരിന്നു. നിറയെ മരങ്ങൾ ഒള്ള സ്ഥാലം ഇടുങ്ങിയ റോഡ്. റോടുസൈഡിൽ ചെറിയ ചായക്കട എല്ലാംകൊണ്ടും ഞാൻ എന്തോ 50വർഷം ബേക്കിലേക്ക്