Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 2 [നളിനി രമണൻ]

സത്യമാണോ എന്നുറപ്പിക്കാനാവും.

ഇറയത്ത് പണിക്കാർക്ക് കഞ്ഞി വിളമ്പികൊടുക്കുകയായിരുന്ന ദമയന്തി അവന്റെ വരവ് കണ്ടതും അനങ്ങാതെ നിന്നു പോയി.... ഈ മനുഷ്യൻ ഇന്നലെ കാണിച്ച പരാക്രമമോർത്തപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു പോയി...

അവളുടെ ആ നോട്ടം അവന്റെയുള്ളിലും ഒരു കുളിരു കോരിയിട്ടു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.

ഉണ്ട്.. ഏലസ്സ് കെട്ടിയ ചരട് അവിടെ തന്നെയുണ്ട്. രാത്രിയിലെ അലസ്യത്തിനിടയിലും ആ ചരട് കെട്ടാൻ മറന്നിരുന്നില്ല.... അവനൊരു നെടുവീർപ്പിട്ടു...പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല...

അതേ സമയം നിലത്തിരുന്നുണ്ണുന്ന പണിക്കാർ ഓർത്തത് അവരെ ശകാരിക്കാൻ വന്നതാണ് തമ്പുരാൻ എന്നാണ്...

"ഞങ്ങളിപ്പോ ഇറങ്ങും തമ്പ്രാ...."

അവർ വിനയത്തോടെ ഉണർത്തിച്ചു.

അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൻ യഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു.

"ഹാ.. മെല്ലെ.. മെല്ലെ മതി."

അവരോടു പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ വെപ്രാളപ്പെട്ട് തിരിച്ചു നടന്നു....

ദമയന്തി അതു കണ്ട് ചിരി കടിച്ചമർത്തി. തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ പുറത്ത് തലേന്ന് അവളുടെ നഖങ്ങൾ നൽകിയ സമ്മാനങ്ങൾ ചുവന്നു കിടന്നു.......

↔️↔️↔️↔️↔️↔️↔️↔️

ആ സംഭവത്തോടെ ശങ്കുണ്ണിയുടെയും ദമയന്തിയുടെയും കുപ്പുസ്വാമിയുടെയും ജീവിതം വല്ലാതെ മാറി.

പിന്നീടുള്ള രാവുകൾ വിശ്രമമില്ലാത്തതായി മാറി ദമയന്തിക്ക്. ശങ്കുണ്ണി അവളുടെ തുളകളൊന്നും വിടാതെ പണ്ണി. തേങ്ങാപൊതിക്കലും കുഴലൂതലുമെല്ലാമായി അവർ രാത്രികളിൽ മേളിച്ചു. കൃത്യം പത്ത് മാസം കൊണ്ട് അവളൊരു ആൺകുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകി.

രണ്ടു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പെൺകുഞ്ഞും അതു കഴിഞ്ഞൊരു ആൺകുഞ്ഞും.

ശിവശങ്കരൻ, ശാരദ, വിശ്വനാഥൻ... അങ്ങനെയായിരുന്നു കുപ്പു സ്വാമി അവർക്ക് പേരിട്ടത്.

തനിക്ക് ദമയന്തിയെ കിട്ടിയതോടെ അച്ഛന്റെ കഴിവുകളിൽ വിശ്വാസം വന്ന ശങ്കുണ്ണി അച്ഛന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. അച്ഛനെ പോലെ മികച്ചൊരു താന്ത്രികനായി